Czarnego Parasola słów kilka

Ukłony dla Kubicy

2008-06-08T22:24:00.005+02:00

No.

To można się w końcu ucieszyć i być dumnym.

Od wczoraj, od sesji próbnej , trzymałem kciuki za Roberta i nie zawiódł mnie.
To co lubię w F1 to to, że jest jeden kierowca i jemu kibicujemy.
Możemy kibicować kierowcy lub drużynie.

Na przykład w piłce nożnej grają patałachy których można kupić i którzy reklamują szczoteczki do zębów.

Taki Lewis Hamilton.
Jesteśmy jego kibicami i kibicujemu mu - nie jedenastu przypadkowo dobranym gnojkom.
Lewis zmienia ekipe a my mu dalej kibicujemy.

A w piłce sześciu frajerów wybiera 11 typów i musimy im kibicować.

Dlatego chuja kładę na nich.

Robert Kubica był pierwszy na podium w Kanadzie i jest pierwszy w klasyfikacji.

Nawiasem najbardziej mnie bawią te flagi i Ci ludzie z nadzieją że jedenastka wygra.
Jaka jedenastka?

To taka sama nie wiadoma jakby złożyć zespół ekspertów na podstawie CV i mieć nadzieje że się dogadają...kpina.

I kibicom powiem jedno: darcie pyska w pubach i wożenie flag na samochodach nie poprawi celności ataku i wzroku bramkarza.
Bolidu F1 też nie przyspieszył - a wygrał.

Powinniście się wstydzić bo jest właśnie 22:41 i słyszę gwizdek kończący te żenade.

1968 - 1971

2008-06-07T16:54:00.011+02:00

Przeczytałem dziś już chyba po raz tysięczny, że Eric Clapton, po okresie CREAM to fleja i miętus.
Że nic nie nagrał dobrego i że był chujowy.

Wypowiedzi te pewnie były kierowane przez ludzi, którzy nigdy nie słuchali tego 'po 1968' albo kretyni powielali wypowiedzi.
Takich samym artykułów, jota w jote, pod innymi nazwiskami jest mnóstwo.

Jako że czasu mało a zaległości i złości wiele napisze o 'po 1968'.

Okres po CREAM nazywam osobiście ' nagranym wielkim jammem'.
Eric Clapton uwielbiał jammować, najlepiej anonimowo.
O anonimowość było, o dziwo, łatwo.
W 1967 Hendrix przyjechał do Anglii zobaczyć Claptona - swego idola.
Pojammowali i gdy wszyscy myśleli ,że Panowie będą się nie cierpieć i rywalizować, było inaczej.
Polubili się i nie była to przyjaźń zwykła ale braterska.
Chodzili po knajpach i barach i jammowali z kim się da.
Jak to jest, wejść do zadymionego klubu w centrum Nowego Jorku, zamówić piwo i patrzeć na Claptona i Hendrixa grających wspólnie Killin Floor?
Nie mam pojęcia ale było grono osób, która to przeżyła, czasami nie wiedząc nawet kogo słuchają.

W tym czasie CREAM przygotowywało Wheels of Fire - przed a właściwie ostatni album i wszyscy trzej członkowie grupy myśleli o własnej działalności.

John Lennon zaproponował wtedy by Clapton wszedł w skład The Beatles...
Beatlesi znali już Claptona bardzo dobrze, jednak image Wielkiej Czwórki nie można było zmienić.
Pewnego popołudnia Clapton odebrał telefon od Georga Harrisona, który poprosił go o pomoc w nagraniu jednej piosenki. Eric wsiadł w samochód i pojechał do studia przy Abbey Road gdzie zastał Beatlesów przygotowanych do nagrania while my guitar gently weeps.
Nie miał swojej gitary więc zabrał Georgowi, a gdy zobaczył miny Paula i Ringa, zmęczonych i wymiętych, zrozumiał że ma jedno podejście.
I za pierwszym podejściem zagrał while my guitar...
Efekty znamy.

To jedno z niewielu zdjęć z tej sesji - Clapton odwrócony.

No i nie możemy zapomnieć o John Lennon & Plastic Ono Band.

Kolejny krok to Delaney & Bonnie.
To jedna z lepszych kapel jakie słyszałem i co jest dla mnie najcudowniejsze, to symbol końca lat sześćdziesiątych.

Płytę Delaney & Bonnie & Friends polecam każdemu.

To nagranie na żywo, podczas tourne z Erickiem Claptonem którego najlepiej się słucha podczas malowania ściany farbą gruntową.

Tutaj powinienem powiedzieć o kolejnym kroku ale cofnę sie do Blind Faith.

Grupa Claptona, Gingera Bakera i młodego Steva Winwooda.

Blind Faith, rozpadło się po pierwszej płycie i powodem były narkotyki ale pozostała jedyna płyta - świetna.

Wracając do Delaney to w grupie tej był świetny perkusista i świetny basista.
Gdy Delaney grał z Claptonem w tourne, nagrywana była właśnie płyta Eric Clapton.
Uważana za kiepską i źle przyjęta przez publiczność była na początku lekką klapą.
A to przez recenzentów i fanów CREAM.
Oczekiwano rocka i długich solówek gdy Clapton pokazał spokój i melodie.
Według mnie to jedna z najlepszych jego płyt a na pewno ulubiona.

Clapton załamany przyjęciem płyty zaczął pogrążać się w narkotykach, i wtedy Jim Gordon, Carl Radle, i Bobby Whitlock z Delaney & Bonnie przyszli do niego z propozycja nowego zespołu.
Mówi się że Derek and Dominos powstało by spopularyzować nową płytę Claptona, ale osobiście w to nie wierzę.
Po pierwsze: Nikt nie kojarzył tego zespołu jako Erica Claptona.
Po drugie: Grali na początku anonimowo, po barach i restauracjach.
Po trzecie: Po co?

Fakt faktem, że Derek był najlepszym składem i zespołem Claptona.
Dziś, w autobiografii mówi że, była to jego najlepsza sekcja rytmiczna - co słychać.
Nagrania live Derek and Dominos uważam za najlepsze ze wszystkich nagrań na żywo.

Zespół nagrał swój repertuar i odbył trasę koncertową dzięki narkotykom - co sami potem potwierdzili.
Rozpadli się podczas nagrania drugiej, nieukończonej, płyty.

Tu nastał koniec pierwszej ery Claptona.

Był rok 1971 i z wyjątkiem koncertu dla Bangladesh zorganizowanym przez Harrisona...

...nigdzie do 1973 roku nie wystąpił.

Potem już wszystko było inne.

Ale nie gorsze.

Nagrań z okresu 68-71 jest bardzo mało.
Musze tu kilka zaproponować i obiecuje że nic się na tym nie straci, jeśli poświęci się 10 minut na obejrzenie kilku filmów.

Wyselekcjonowałem takie oto:

Blind Faith i Presence of the Lord na żywo w Hyde Park. TUTAJ
Nagranie o tyle dobre że odgrzebane 2 lata temu i nagrane na DVD.
Ciekawostką jest sama osoba Claptona, uciekającego za zespół, chowającego się za perkusją, z niezadowoloną miną przez cały czas.
Ginger Baker obiecał nie brać heroiny, jednak gdy rozpoczęli koncert Eric spostrzegł obłęd w oczach Bakera i niesamowicie się na niego wkurwił za złamanie słowa.

Derek and Dominos i It's too Late w programie Casha TUTAJ.
To jedyne nagranie tego zespołu jakie można znaleźć w internecie.
Podejrzewam że są jeszcze jakieś ukryte występy ale producenci czekają na odpowiedni czas...
Ja też.

Wypadało by dać jamming Buddy Guy, Eric Clapton & Stephen Stills w Supershow w 1969
Krótki ale cudowny.

No i najciekawsza część na koniec.
Delaney and Bonnie with Eric Clapton 1969. TUTAJ

No i na definitywny koniec diament by nie powiedzieć brylant.
Dzięki mnie utwór ten na youtube.com ma 10000% więcej odwiedzin.
Nie wiem ile razy go oglądałem ale znalazłem go przez przypadek, gdzieś tam głęboko w necie i po obejrzeniu tego 4563 czy 86940 razy (może) utwór ten jest popularny.
To specjał.
Utwór Claptona z pierwszej płyty ale zagrany z Delaney & Bonnies, na żywo.
Piękna piosenka o miłości i cudowne wykonanie.
I don't know why - Delaney & Bonnie with Eric Clpaton

Arabski czar plaż

2008-06-07T09:58:00.035+02:00

Mam ochotę oraz powód by napisać znów o kraju, w którym asfalt przy 30 stopniach się nie rozpływa a środki przeciwbólowe jak PanAdolf są dostępne tylko na recepte.
Czyli o Szwecji.
Pisać o tym, jak to ludzie myślą że jest zagranicą łatwo...przyjemnie...nie ma sensu.

Bo łatwo i przyjemnie to jest w Szwecji szwedom, w norwegii norwegom a w islandii psychopatom.

No ja miałem i niestety mam, niedaleko siebie kolegę, który myśli podobnie jak większość 'nierobów i koniowałów i czeka aż król szwedzki mu 'socjal' do domu przyniesie.

Postaram się teraz tu, przedstawić i ukazać jak jest i dlaczego tak jest.
A łatwo nie jest.

Powodem jest, jak wspomniałem na początku, pochodzenie i paszport.
Oba muszą być szwedzkie.

Weźmy się więc za porównanie.
Na podstawie spędzania wolnego czasu podczas lata.

Zapraszam na plaże....

Angered.
Słowem przedwstępu, Angered to dzielnica blokowa. Bloki czteropietrowe, dużoformatowe, z małymi ogródkami i kilkoma lokalnymi sklepami.
Uważana jest za dzielnice Goteborga ale ja, mieszkając w samym centrum mam, tam 20 kilometrów.
Jedzie sie autostradą, drogą szybkiego ruchu, mija się lasy i oczyszczalnie ścieków.
Jak już się myśli że się jest pod Rejkiawik to pojawiają się pierwsze zarysy Angered.
Tam właśnie, między blokami zaparkowałem z kompanami samochód i ruszyłem do mieszkania naszego kolegi.
Ma na imię Daniel, my mówimy na niego LOKI, a miejscowi 'Biały'.
Daniel bo ma tak na imię.
Loki bo to szedzki bożek żartów.
A Biały bo jest jedynym białym w bloku.

5 minut drogi od domu Lokiego znajduje się przepiękne jezioro.
I to był nasz cel podróży a także temat reportażu poniżej.

Zapraszam.

Jak widać miejsce rzeczywiście ładne.
I jak widać również, spotykają się tam kobiety ze szmatami na łbach, pierdolnięte arabusy w pontonach przygotowujące sie do ataku na statek floty USA, rosyjscy mafiozi z nożem przy szyji oraz Cezary Pazura.

Tak więc do plaża w Angered otrzymuje poniższy symbol:

Dzielnice arabów i obcokrajowców zostawmy już w spokoju i pojedźmy tam, gdzie wypoczywają średniozamożni szwedzi.

Hult i Askim to dzielnice nadmorskie - willowe.
To na Hult właśnie jest plaża, będąca celem naszej podróży.

Jest inaczej od samego początku.
Kilku afganów w szmatach na ryjach oddelegowano poza teren plaży, murzynów pod drzewa, a grono Polaków jakimś cudem wślizgnęło się do środka.
Jest też prysznic i bufet.
Są miejsca do parkowania i boisko do piłki plażowej.
Jest wypożyczalnia sprzętu wodnego i zakaz patroszenia niewiernych.
Zamiast obowiązkowych worków na śmieci na twarzach , wynalazek stulecia, lepszy od Coca Coli - topless.

Krótki reportage:

Tak, tak...wiem.
Jest ładnie.
Ładna okolica.
Tak jakoś zrobiłem te zdjęcia bo mi innych nie chciał komputer przyjąć bo 'transfer tu kiepski' mam drodzy Kochani.
I nawet ten sam ruski mafiozo się trafił.

Czas zakończyć ten wpis bo wnioski sami sobie wyciągniecie i także sami powinniście dojść do wniosków na temat segregacji ludności w szwecji.

A więc:

Angered :

Hult:

PS: Wszystkim napalonym na szwedki oznajmiam: Jak za młodu ładne , tak po czterdziestce...

No dość seksu, plaż i arabskich samobójców, życzę miłego dnia i na koniec dwa niepozorne odbiegające od tematu zdjęcia, oczywiście mojego autorstwa, pod tytułem 'Małża' oraz 'wieprzowina'.

Napieraj,Napieraj

2008-05-31T23:44:00.004+02:00

Wpis dedykuje nowemu przewodniczącemu znanej polskiej partii politycznej.

Hey Mała, Hey Mała, wskakuj do mojego czarnego, wielkiego auta.
Hey Mała, wskakuj do mojego czarnego, wielkiego auta.
Przecież ja tylko chce Ci pokazać jak ja politykuje!

Jestem człowiekiem polityki i robie to co głoszę,
Człowiekiem polityki więc robie to co głoszę,
Nie sprzeczaj się ze mną gdy jesteś w moim zasięgu.

Popieram lewo jednak skłaniam się...skłaniam się ku prawej.
Popieram, ale skłaniam się ku prawej.
Tylko nie ma mnie gdy zbliża się walka, gdy zbliża się walka...

Hey Mała, Hey Mała, wskakuj do mojego czarnego, wielkiego auta.
Hey Mała, wskakuj do mojego czarnego, wielkiego auta.
Przecież ja tylko chce Ci pokazać jak ja politykuje!

PS: I tak weźmiesz :)

Przeprosiny dla Pete Browna za modyfikacje tekstu.

Historia trzech lub więcej wiosen..

2008-05-01T13:03:00.096+02:00

PROLOGUE.

Gdyby ktoś zapytał się mnie teraz 'ile liczę wiosen' pokornie i logicznie odparł bym że 26.
Nawet przyjmując że ludzie urodzeni w październiku nie mogą powiedzieć że przeżyli tę pierwszą wiosnę w roku w którym się urodzili, bo przecież gdy wyszli na świat była jesień, powiedział bym że 'liczę 26 wiosen'.
Ale to logika.

Czasem jednak gdy logika, którą tak lubię i szanuje, aczkolwiek staram się od niej uciec lub podważyć na tyle by nie nią się kierować, zawodzi - trzeba sie uciec do czegoś poza nią.

Ja przeżyłem na dzień dzisiejszy 28 wiosen i mówię to z pełną powagą i świadomością ,jak to że lubię koktaile śmietankowe o smaku brzoskwiniowym w barze mlecznym Turysta.

Jak to się stało postaram się opisać poniżej.
Opowiem to tak jak lubię czyli bez kolorowych wstawek z palca wyssanych, tylko rzucę samymi faktami, anegdotami które czytelnika wprowadzą w dysonans i rozgoryczenie, nie mającymi z tematem nic wspólnego zdaniami i opisami, no i rzecz jasna wytnę i opuszczę kilka rzeczy, które lepiej opowiadać już po wszystkim a nie w trakcie.

A zaczęło sie to chyba 7 kwietnia bieżącego roku Pańskiego.
Gdy opuszczałem mój rodzinny dom była wiosna. Wiosna, która swą kartę wizytową w postaci pąków brzozy, kiełków polnej pszenicy podarowała mi już w marcu.
Jabłonie kwitły, te żółte kwiaty na badylach , których nazwy nigdy nie pamiętam rozkładały swe pąki jak brazylijskie prostytutki nogi na widok niemieckiego marynarza, a drzewa czereśni i wiśni starały się dorównać bielą lodom śmietankowym.

Szwecja przywitała mnie słońcem bo chyba wiedziała że gdybym zobaczył deszcz pierwszego dnia to zawrócił bym do domu na pięcie.

Goteborg - fajne, duże, nudne i zielone miasto opisywałem na zdjęciach już kiedyś także teraz dam sobie spokój.
Fakt faktem że tam wylądowałem.
Napełniony nadzieją i pozytywnymi emocjami byłem tak bardzo, jak napełniony może być tylko roczny dachowiec o szarej sierści z nocy z 30 lutego na 1 marca.
Nowy szef, nowa firma, lepsze warunki...
Tak miało być.

ROZDZIAŁ 1 'Kviberg Garnizon'
Pierwszą noc spędziłem na Kviberg Garnizon.

Gdy usłyszałem jeszcze przed przyjazdem że będę nocować w garnizonie to pomyślałem o koszarach sowieckich na Mickiewicza róg Wernyhory i zrobiło mi się zimno.
Gdy jednak przyjechałem na miejsce zorientowałem się że słowo garnizon ma wiele znaczeń w tym wiele znaczeń jeśli chodzi o estetykę, o której nie mam zielonego pojęcia.

Stary garnizon wojsk szwedzkich w Goteborgu został utworzony koło stu lat temu - może więcej i został zmieniony w budynek mieszkalno - reprezentacyjno - urzędowo - sportowo - biurowy koło 20 lat temu.
Za zajmowałem skrzydło b2 gdzie wielka łazienka, wygodne łóżka, ogromna kuchnia i telewizor LCD były standardem.

Zatem przejdźmy się po Kviberg...

Miejsce jak widać lub nie - warte polecenia.

Po dwóch lub jednej nocy, bo pamięć zawodna, zobaczyliśmy pierwszy raz ten oto samochód.

To Saab 95 z turbozjebanym silnikiem 3.0 tdi o charakterystycznej tablicy 'TAK' , należący to Zuluguli czyli szwedzkiego Rossa czyli mojego - naszego szefa.

Słowem wyjaśnienia:
Czemu Zulugula?
Bo wygląda jak Zulugula lub jak aktor grający czarny charakter w Jutro nie umiera nigdy z agentem 007.
Bo urodzony w szwecji miał matkę polkę która myślała że syn dobrze mówi po polsku a tak nie było.
Bo używa słów: ' dokurzacz' , 'prysznacz' , 'niełatwa finansowa szprawa' , 'kopaczka' i inne.... (wymienone słowa oczywiście znaczą odkurzacz, prysznic, tanie oraz łopata').

Wracając do tematu to gdy tylko pojawia się srebrny Saab praca zwiększa tempo i zamiast określeń 'stary' , 'głupek', 'zulugula' i 'pojeb' pojawia się słowo Andre lub Szef.

Za tym że Saabem pojechałem swoim 'przydziałowym' Golfem do miasta Boras czyli 70 kilometrów na północ, a właściwie na wchód tylko nam sie wydawało że na północ.

ROZDZIAŁ 2 Boros - Villa

Pojechałem do miasta na pierwszy rzut oka przypominającego Stargard Szczeciński lecz znacznie większego i bardziej atrakcyjnego.

Niegdyś stolica europejskiego przemysłu włókienniczego - dziś sypialnia bogatych szwedów jest przyjemna, ciekawa i sympatyczna. Przez 2 dni.
Za chuj bym tam nie przyjechał na wakacje bo to jak by wynająć hotel na pomorzanach, ale jak trzeba to trzeba.
Zamieszkałem w Hotelu Villa w samym centrów starówki gdzie przez kolejne 5 dni paliłem z 'partnerem' jointy i piłem piwo eksportowe.
Ale to oczywiście po pracy.

Praca.
Praca była przejebana od samego początku.
Druveforsengatan 4 - to tam od 7 do 18, 19 ...20 traciłem z silną ekipą energie życiową.
Gdy przyjechaliśmy tam pierwszy po poprzedniej ekipie zostały tylko gwoździe, stare ściany i wisielec.

Krótki reportage z miejsca pracy później a teraz spacerem po Boras.

Główna ulica starówki..

Ratusz....Znany facet z ratusza....

Pracownicy ratusza....

Letnie posiedzenie ratusza....

Duchy bądź worki na śmieci....

Znany facet w wodzie...

...oraz znana córka, znanego faceta w wodzie.
Reasumując było wielu facetów, znanych, i mokrych oraz jego córka.

I cmentarz.
...pewnie dla znanego faceta w wodzie.

Wracając do pracy, to było ciężko, a gdy wychodziło słońce rozkoszowaliśmy się nowymi sheykami z makdonalda o smaku tytoniu....Po kilku dniach do mojej dwuosobowej grupy dołączyły dwie kolejne by wesprzeć nasze trudy w życiu, powiedzmy sobie, służbowym. Nie było by żadnego problemu, gdyby nie fakt, że osoby te są absolwentami szkół zasadniczych i pochodzą z Kaszub, a właściwie z kaszub.
Kaszub, jako taki, może się oczywiście pochwalić prostotą, uporem, ciemnotą i dumą regionalną.
Razem z krakowiakami i ślązakami, kaszubi są wciąż w pierwszej trójce w rankingu 'Największych Polskich Regionalnych Zjebów', co rusz zabierając sobie nawzajem koszulkę lidera.

By zamknąć temat pracy w Boras i temat jakże dłuuuugi czyli problem kaszubów powiem :
Po 4 czy 5 dniach jeden z kaszubów zaczął wariować a właściwie tracił klepki.
To że było coś nie tak , zorientowałem sie gdy pytał się kilak razy dziennie czym jest to co mu daje do kawy, a ja na żart odpowiadałem że trucizna.
Tylko że kaszub nie żartował.
Zaczynał opowiadać o egipcie i o bogach greckich aż w końcu powiedział by nie nazywać go Leninem bo on jest 'elektronem'.
Finałowego dnia palił dużo papierosów, nakleił sobie na piersi kartkę z napisem 'chuj to ja' i wyjaśniał nam że on jest elektronem a my tylko neuronami, pytał wciąż co dosypuje mu do kawy, potem co dodaje mu do papierosów .... i zwariował.
Spakował sie momentalnie, gadał z sobą, oznajmił że ma misje daleko z tąd i zniknął.

Drugi z pozostałych kaszubów powoli też traci klepki.

Drugi bo było ich dwóch.
A w całym dramacie występowali między innymi:

Od lewej : Kaszub który zwariował, pilot samolotu rejsowego, kaszub który powoli też wariuje, oraz Wielki Elektronik, którego przywiózł pilot samolotu rejsowego ze Stotcholmu.

Szef okolicznej Mafii w Boras - Joe 'zakrótka marynarka' Pallarci, któremu płaciliśmy haracz za możliwość pracy na jego terenie.

Miejscowy grajek.

Wróćmy jednak do wiosny.

Rozdział trzeci: Campinggatan

To tutaj znów pojawiła sie wiosna.
I nie kolejny raz, ale po prostu przyszła, normalnie, pierwszy raz w tym roku tu, ukazując wszelkie jej skarby.

Zatem, zanim zburzę atmosferę wiosny kilkoma ujęciami pijanych Litwinów mały fotoreportage z Campinggatan, uroczego i drogiego miejsca położonego wzdłuż pięknej rzeki i kilku fabryk plastikowych toreb na śmieci.

Jak widać, miejsce te można podsumować kilkoma zdaniami:
Jest tam trochę ładnie.
Kaczki wchodzą do domów - jeśli te budy można nazwać domami.
Kaczka jest bardzo popularną potrawą.
Króliki także.
Flora i fauna zamyka sie w białych kwiatkach których zrobiłem 109 zdjęć i nie mogłem wyjść z zachwytu nad ich pięknem i obfitością, oraz w królikach lub zającach.

No to na przystawkę zaproponuje teraz Litwina.
Na samym początku powiem że nigdy nie starałem sie szufladkować ludzi i nie wierzyłem w takie słowa jak krakowiak to skurwiel co na kasę tylko patrzy, niemiec to tylko by zabijał, chłopaki z Gocławia to urodzeni przestępcy...
Ale zacząłem szufladkować bo to się sprawdza jak prognoza pogody BBC.

Opowiem Wam zatem o mojej teorii Tablic Rejestracyjnych.
Ludzie zamieszkujący kraj, w którym numery rejestracyjne samochodów składają się z sześciu lub mniej, cyfr lub liter są popierdoleni i zacofani.
Z tym pierdolnięciem to trochę mocne słowa i pracuje nad poprawą tej części mej teorii ale co do zacofania mam 100% pewność.
Zacofanie przejawia się na różny sposób.
Np. szwecja.
Szwedzi są kilka lat świetlnych za Polakami mimo że myśli się inaczej.
Mają po prostu pieniądze bo te jebane kurwy nie walczyły w żadnej liczącej się wojnie, i gdy Pan Hitler rozpierdalał Europę i nadgryzał resztę świata to szwedzi łowili sobie wtedy ryby.
Kiedy Europa podnosiła sie z kolan i gruzów wojny oni dalej łowili ryby i byli świetnym miejscem na inwestycje, bo nie byli rozjebani jak Warszawa po Powstaniu.
Mają 6 numerów w tablicach i są debilami.

Litwini także.
Najzabawniejszą rzeczą w Liwtinach jest to, że każdy kogo by się nie zapytać, mieszka w 'takiej małej miejscowości koło Wilna'.
Litwa jest uważana za piękny kraj i niezwykle ciekawy, a nikt sobie nie zdaje sprawy, ze jest podobna cholernie do Polski bo była jej częścią kiedyś, i jest wielkości 4 boisk footballowych.

Szwecja, Austria i Litwa są jak Grechuta -każdy się nimi zachwyca - najczęściej Ci co tam nie byli. By to zrozumieć przypomnijcie sobie żal i tragedie po śmierci Grechuty i postarajcie sobie wymienić jego 6 piosenek.

Problem?
A tak, bo ten śpiewak miał tylko 3 piosenki.
Reszta to szajs a za wielkiego artystę uważa się za te dwie czy trzy piosnki.

No to teraz typowy Litwin i typowy jak na ten kraj samochód czyli trupy, którymi nawet w Białostockiem się gardzi..

Litwini uwielbiają prace na czarno, piwo i stare samochody - w szczególności stare passaty.

Czas zakończyć temat Campingatan i Litwinów i jedziemy dalej.
Na koniec moje ulubione zdjęcie alkoholika kaszuba pt : 'gdzie się podziały tamte browary?'

Rozdział czwarty: Wiosna w Hakenbacken i Hamburgsund.

Tu wiosna pojawiła się po raz kolejny.
Bez jakby się spóźnił pomyślałem na początku, ale on po prostu jak inne kwiaty teraz usłyszał budzik nastawiony przez naturę.

Hakenbaken było przedstawione przez szefa jak 'mejsce piękne i zakochacze się w tym miejszczu'.
Czas tam płynie pod znakiem raków, ryb, i bogatych nierobów szwedzkich, którzy dostają renty kombatanckie po przejściu Call of Duty 3.
Fotoreportage z Hakenbacken i Hamburgsund:

Zachody słońca - cudowny moment dnia. Bo po pracy i bo ładnie.

Sieci i Polak z nadzieją.

Hamburgsund.(jego większa połowa)

Hakenbaken i jego mniejsza połowa.

Tatko czyli Polak o wyglądzie stoczniowca z sekcji spawania kadłubów. Dobry człowiek.

Zachód.

Zachód.

Skała.

Zdjęcie z nudów.

Miejscowa prostytutka.

..i jej alfons.

Nie masz wyjścia!

Jak mówiłem nie masz wyjścia!!!

Moje ulubione.

Burmistrz Hakenbaken.

I scena jak z filmu Mist :'coś dziwnego dzieje się na wybrzeżu Mamo! '

Out side my window , is a tree...

To z dedykacją dla Hallifaxa - co by nie było.

Diabeł Morski.

I tak czas leciał a dni mijały aż podczas pewnej przerwy na papierosa zadzwonił telefon że wyjeżdżam do Goteborga...
Tam sie przydasz powiedzieli i dostaniesz samochód służbowy i fajne mieszkanie.
Gdy dojechałem na miejsce i podzieliłem się wiadomościami z ziomkami których opuściłem, podpowiedzieli mi bym zrobił zdjęcie bo wszystko tam jest lotne jak amfora.
I zrobiłem.

Samochód zabrali po jednym dniu ale mieszkanie zostało....oczywiście nie tylko dla mnie.
Pisze także do was moi Kochani z tego okienka i mam nadzieje że jak wygra ktoś z Was w totka to mnie zabierzecie..

Na definitywny koniec trzy pozytywne zdjęcia:

Jako że imion w mrowisku się nie pamięta to kubki na stołówce są opisywane rysunkami.
To moje.

Jabłoń bo jest białozielona ....

I najpiękniejszy zachód słońca.
Kto widział ten wie, jaki jest i gdzie jest....

Parrasol

Życzenia imieninowe

2008-04-20T12:49:00.003+02:00

....

2008-04-05T16:22:00.002+02:00

Pynia i Korona

2008-03-30T17:56:00.002+02:00

Wracając do domu ze spaceru po obwodnicy szczecińskiej, zauważyłem cudowną acz prostą rzecz, będącą odpowiedzią na kilka moich własnych pytań.

Otóż kilka metrów przed klatką schodową stoi drzewo zasadzone przez spółdzielnie kilka lat temu.
Pod tym drzewem siedziało kilka głodnych gołębi koloru białego z rozkoszą wcinających ziarna pszenicy, którą nie wiedzieć czemu piszę się przez 'sz' a nie przez 'rz'.
Aż przystanąłem by popatrzeć na nie gdy jakieś 2 metry od gołąbków zauważyłem Pynię - miejscowego kota.
Pynia wyglądała jakoś dziwnie. Była płaska, miała szeroko rozstawione przednie łapy i wąsko postawione, napięte tylnie odnóża.
Oczy były bardziej okrągłe niż limitowana moneta dwuzłotowa emitowana przez Bank Polski, a źrenice cieńkie jak ciasto Tortilli.
Nie, nie. Nie znalazłem Pyni rozjechanej przez samochód ale przygotowującą się do ataku na gołębie.

Nie doczekałem się skoku bo Brandy w domu czekało ale już na miejscu, od rodziców dowiedziałem się ciekawej rzeczy.
Otóż ziarno do którego przyleciały gołębie, i przez które pewnie zginęły bądź zginą, wysypuje opiekunka Pyni.
A ja myślałem że natura...że normalna kolei rzeczy...drabina....ofiara-łowczy....
A chuja.
Podstęp i niesprawiedliwość.

Myślałem podobnie gdy rozmawiałem o Pogoni Szczecin i stadionie Korony Kielce.
Pamiętam gdy byłem młody, gdy się śpiewało o bramkach na stadionie Twardowskiego, o flagach, o barwach niebieskoczerwonych, pamiętam gdy Pogoń była wicemistrzem!
I nie wicemistrzem Szczecina ale POLSKI!

Ale potem zaczęło się coś psuć, okazało się (znaczy się ja się dowiedziałem) że chodzi o pieniądze, że jakiś tam Ptak ma kasę...i po jakimś czasie, czyli dziś, Pogoń jest w czwartej lidze..

Podobnie i jeszcze bardziej śmiesznie jest z Koroną Kielce.

Co za zespół!
Co za gra!
Przyszłość piłki!
Takie małe miasto a jaka klasa!

Ja tam byłem w Kielcach ale widziałem tylko stadion.
I co słyszę?

A właśnie!
Jaki stadion!
Nowoczesny, najnowocześniejszy w Polsce!

Ja , jak mówiłem, byłem tam, stadion fajny, nowoczesny, ale miejsc parkingowych jest sztuk 5.

Co za pojeb zaprojektował takie miejsce - nie wiem.

I co najważniejsze.
Ich gra!
Takie niby depeściaki...
Ja się osobiście cały czas zastanawiałem - jak to możliwe że taki mały zespół tak podskoczył.

No i już wiemy.

Wielki dramat Korony Kielce!

Kierownik drużyny Paweł Wolicki i asystent trenera Arkadiusz Bilski zwolnieni w trybie natychmiastowym. Piłkarze Hermes, Zabłocki i Rutka zawieszeni.
......
Afera korupcyjna wstrząsnęła w piątek klubem piłkarskim Kolporter Korona Kielce. Oskarżeni o udział w kupowaniu meczów w trzeciej lidze w sezonie 2003/2004 Paweł Wolicki i Arkadiusz Bilski zostali zwolnieniu z pracy w trybie natychmiastowym, a trzej zawodnicy grający w tym okresie w drużynie - Jakub Zabłocki, Sławomir Rutka i obecny jej kapitan Brazylijczyk Hermes zostali zawieszeni w prawach zawodnika. W prokuraturze we Wrocławiu jest też były trener Korony Dariusz Wdowczyk. Istnieje realna groźba, że właściciel drużyny Krzysztof Klicki przestanie inwestować w klub.

Ble, ble....
Norma :)
Chuje niemyte kupowali mecze i gdyby nie łapówki to by na podwórkach dalej grali.
Fakt, faktem że prokuratura działa dalej i z relacji dziennikarzy, na łapówkach w 3 i 4 lidze się nie skończy.

Tak właśnie poluje kot Pynia i gra Korona Kielce.

Cały artykuł TUTAJ
.. ale też na jakiejkolwiek innej stronie z wiadomościami i sportem.

Viva Korona!
Viva Pynia!

Przewodnik

2008-03-12T19:04:00.046+01:00

Jako że czas zakończyć krótką przygodę z niebiesko-żółtą flagą, należałoby conieco sobie przypomnieć z tych dni.
Kilka godzin z życia Parasola na obczyźnie.

W ramach walki z niezrozumiałymi wierszami, pustymi kronikami na blogach i przesyconymi kolorami zdjęciami zebry, komplikacja nieretuszowanych, wyraźnych zdjęć z zsyłki i krótkie zadowalające komentarze pod każdym z nich.

Molndal - przedmieścia Goteborga. Tu grasują Polacy, Żydzi i księża kościoła protestanckiego.

A tu dają rozgrzeszenie.

To przejście zaprojektowano w 1996 roku by usprawnić ruch pieszych między Molndal a ost Molndal, które dzieli rewelacyjna krajówka A6. Krajówka jest. Ludzi ponoć nigdy tu nie było. Bo to Szwecja.

Te dłuuugie stalowe dżdżownice połykają szwedzkich piechurów i wypluwają ich dalej,

Szczyt w centrum Molndal czyli 'zapierdol jak na Marszałkowskiej'.
Podróbka Katedry na Wyszyńskiego.

Moldnal w całej swej krasie.

Ale, ale....
Dość spacerów po deszczowych ulicach w niedzielne popołudnia.
11 godzin dziennie, 6 dni w tygodniu - to pokażmy do chuja.

Zazwyczaj, a dokładniej 99% poranków, tak nie wygląda. Jest kawa, kubek z IKEA, para i poręcz 'tarasu' , jednak jest ciemno.
Zdjęcie wykonane zostało z okazji 'jasnego poranka', co jest cudem.
6:40

Schody - tu się wszystko zaczyna, kończy i trwa.
Kręcą się bezustannie i piwo dla tego kto zna je jak ja.
Biada temu co poszwędać się chce wśród nas a planów schodów nie zna.
Oj biada.
7:00 Wchodzimy na 1 piętro.

Bezkres czerni, bieli i szarości....w oddali prześwituje czerwień mego celu - Phoenixa TK 2347

Dzieło śmierdziela Kenego.

Moje oczka w głowie.
Me bąbelki w szampanie.

Zmiana poziomu.
Kolejne schody.

Nie ten poziom.

Promień słońca.

Schody.

Promień słońca odbity w postiku 250/500.

It's time to eat some polish shit - droga na śniadanie.

Śniadanie jest niewątpliwie najciekawszym momentem dnia.
Jest flaga miejscowego klubu footballowego, wynalazki kuchni polsko-szwedzkiej i co najważniejsze : załoga.

Krótka szwedzka obsada zatem:

Piter, zwany Piotrusiem Panem lub Pająkiem.

Magnus, zwany Rudą Kitą, Miękką kitą, rudym, lub Beach Boysem.

Kalle - zwany jako kał, młody lub mongoł. (świetnie gra na fortepianinie)

Panorama.

Orange elevator.

Widok na parking na którym nigdy nie przyjdzie nam zaparkować.

Dwóch przypadkiem sfotografowanych pracowników UEVENT palących papierosy.

I tak to leci do wieczora.

Gdy nadchodzi noc polscy robotnicy półprzymusowi uatrakcyjniają sobie życie na CronoCamping rozpierdalając co się da,.

Na przykład toalety.

To jedna z takich grup, jednakże jeszcze bardziej niebezpieczna, bo polsko - szwedzka.
Prawdziwe dranie.

Ale czas już na Goteborg i małą wycieczkę.

Miasto portowe.

Wielokulturowe.

Trochę krakowskie.

I trochę kanałowe.

Kanałowe.

Niebieskie.

Kanałowe.

Gdzie statkom nadaje się, nie imiona kobiet, ale przymiotniki pasujące do wybranek serca.

Jak na Łasztowni.

Jak w Stoczni Remontowej Gryfia.

...'prawie jak Tall Shit Racers w Szczecinie'

Gdzie palą nawet pomniki.

...którym zdjęcia robią jebnięci turyści.

...i mieszkają piraci.

Presence of the Lord....w Gdyni

2008-03-09T19:51:00.006+01:00

I have finally found a way to live
just like I never could before.
I know that I dont have much to give,
but I can open any door.
Everybody knows the secret,
everybody knows the score.
I have finally found a way to live
in the color of the lord.

Otóż....

Tytan brzmienia....

...najlepiej wyglądający facet....

...najlepszy biały gitarzysta....

...wizjoner....

...romantyk...

...geniusz.....

...idol Jimiego Hendrixa...

...gitarzysta Yardbirds

... John Mayall and the Bluesbreakers

....Cream....

...Blind Faith...

....Derek and Dominos.....

.... Bóg

...ikona i wzór milionów....

...przybędzie.

Przybędzie i pobłogosławi mnie Fenderem Stratocasterem, napełniając wnętrzności maksymalną dawką blues rocka.

14 sierpnia 2008 w Gdyni dostąpię najwyższego zaszczytu - zobaczę i usłyszę Najwyższego.
Nie zawiodę!
Nie zawiodę bo przygotowuję się do tego od dnia gdy pierwszy raz usłyszałem Laylę.
Nie jestem godzien ale czekam.

Przybywaj Panie! Przybywaj!

Dawaj, dawaj, dawaj...

2008-03-04T19:37:00.003+01:00

To nie jest łańcuszek świętego Stefana czy półświętego Mariana.

Nie będzie także żelazka i sokowirówki w nagrodę.

Należy poprostu przesłać ten http://www.monopolyworldvote.com/pl_PL/world link 150 osobom i zmusić do 'poprawnego' głosowania, czyli głosowania na Szczecin.
Samemu należy również tak zagłosować.
Jak nie to wpierdol będzie spuszczony osobiście przez moją osobę, a jeden z butów widocznych na dole strony głównej, znajdzie się w kiszce odbytniczej i na przedsionku jelita grubego.

By ułatwić zadanie powiem:

1. Głosuj na miasta z dziką kartą
2. Kolejny krok – z listy miast wybrać Szczecin
3. Oddać głos na Szczecin

Więc głosujemy.
GŁOSOWANIE

Dopierdolmy Warszawie, Krakusom przebrzydłym i innym cieńkim jak tortilla z Biedronki, miastom Europy.
Jak się uda to zapraszam do Parasola na rundkę Monopoly.
Osobom które mogą mieć wątpliwości na co głosować, przypominam że buta mam numer 50.

Z wyrazami szacunku :

Parasol

oraz Gryf

flickr.com czyli weźcie se cep i jebnijcie się w łeb

2008-03-02T21:39:00.004+01:00

Jest coś w ludziach co ich popycha do dzielenia się.

Ciekawe to 'dzielenie się' jest.
Ludzie wolą się dzielić np. swoimi empetrójkami, zdjęciami, filmami , niż na przykład Snickersem czy Grześkiem w czekoladzie.
Rzecz jasna trudniej nam przychodzi powiedzieć : 'dzięki stary za tego batona. jest na prawdę super', niż 'thx for mp3'.

Batona kupiliśmy a mp3 zajebaliśmy przez Bearsheare - to chyba dlatego.
Dziś, ukradłem trochę sygnału internetowego, z biura i użyłem wymyślonego (a pewnie należącego do kogoś) szwedzkiego peselu.

Będę go dalej używać i bardzo serdecznie chciałbym podziękować pani Kathrinne z biura, która nie wyłącza roytera na noc i komuś o peselu 13-02-1974.

Co do podziękowań, bo do tego zmierzam, wszedłem dziś na www.flickr.com , by zobaczyć czy jedyny mi znany osobiście użytkownik tej strony coś nowego zamieścił.
I zamieścił.
Mógłbym napisać coś tam, ale strona flickr.com jest bardziej żenująca od polaków na emigracji, i nie będę się przyłączać do tej szmacianej społeczności. (określenie społeczność używają ONI - nie ja)
By utrzymać poziom tej witryny, i większości osób tam przebywających, opisze teraz swoje odczucia, swoje refleksje, słowa krytyki, na temat zdjęcia tam zamieszczonego :
Good shot.

To by było na tyle.
Dziękuje.

W sumie można by rzecz, że się rozpisałem z tym good shot, bo w zupełni wystarczyło by 'cool.'

Społeczność flickr.com, ludzi wymieniających sie swoimi zdjęciami, a bardziej, chwalącymi sie swoimi zdjęciami, jest bardziej żenująca od uzbekistańskiego budżetu na poprzedni rok.

Robisz zdjęcie.
Wysyłasz je tam. (choć przyglądając się tej witrynie doszedłem do wniosku, że nie wiem po co to ludzie robią).
I czekasz na komentarze.

I się pojawiają.

Zaprezentuje może tu, jak wygląda takie zamieszczone zdjęcie, na przykładzie zdjęcia Ozzy Osbourna.

--------------------------------------------------------------------------------------
Czarny Parasol flickr photo album.

Photo 1.

Głębia rocka

Komentarze:

Siwey pisze: cool

Monroe pisze: greit

Baypass pisze: well done

Cocomoko pisze: not bad

Ciupadupa pisze: like it

Hujemuje pisze: woow!

Sharone Stone pisze: excelenti

Czarny Parasol pisze: i know, thx

No i tak to wygląda.
Najkrucej jak się da, w najprostszy sposób, po najmniejszej linii oporu.
Jak sie czyta takie komentarze, w stylu 'dobre', albo 'super', to dochodzę do wniosku że matoł, który zrobił zdjęcie, uważa się za ,nie daj Bóg, artystę, i komentuje w ten sposób innych zdjęcia powinien sobie wydrukować wszystkie swoje zdjęcia, zwinąć w rulon, wsadzić w dupę i podpalić.

No przecież kurwa jak się ma czas na przesiadywanie przed komputerem i montowanie jebanych kolaży czy wklejanie drzew w tło swego dwuletniego bękarta, to także ma się czas na porządny komentarz, do chuja.
Ja nie mam internetu.
Bo nie mam domu.
Nie mam także samochodu.
Nie mam też wielu innych rzeczy.
Ale to nie ważne...

Ale.. staram się zawsze napisać jak najwięcej w komentarzu, by pokazać że wpis, czy foto podoba mi się bo... lub nie podoba mi się bo...
Czasami mam internet przez 4 minuty dziennie, a jednak jedno jebane zdanie potrafię wyłuskać.

Jest jeszcze jedna strona medalu. Medalu flickr.com

Zasada 'jebanie po ścianie czyli świeć dupą jak penisa Ci w kowadło wsadzą złośliwe karły'.
Słowem, jakie byś gówno nie zobaczył, napisz że Ci się podobało.

Przykład:

--------------------------------------------------------------------------------------
Czarny Parasol album flickr

Foto 2

Samobójca Ozzy

Komentarze:

Galaretka pisze: Dobre. Świetna ocena głębi.

Truskaweczka pisze: Cool. Dobra przesłona.

Pizdunia-kalafiorek pisze: Świetny kadr. Dobra robota.

Sprzedawca Francuskich Dywanów pisze: Cudowna metafora show buisnesu.

Studentka_23_szuka_sponsora pisze: Rewelacyjny dobór kolorów.

itd...itd...

Sprawdziłem by nie być gołosłownym inne podobne fora.
Pod oko Parasola poszły fora: browaro-ważelnicze, pocztówkowe, pornograficzne (od nich zacząłem), budowlane, tabakowe, nalewkowe, modelarskie.
Mogę z całą pewnością powiedzieć, że panowie z tabaka.pl czy pornoforum.pl biją stanowczo flickr.com na głowę.

Laski z portalu kucharskiego wymieniające się przepisami też.
Wszyscy są lepsi.

Reasumując:
Flickr.com to największa banda debili i prostaków zadumanych w sobie, jaką spotkałem.
I co muszę zaznaczyć: Z WYJąTKAMI.

Zagadka dla Hallifaxa

2008-03-02T12:11:00.002+01:00

Gdzie to jest?

Wspominki o szczurze skurwielu w gruzińskiej konwencji

2008-02-17T14:48:00.019+01:00

Wczoraj obudziłem sie z nową informacją, która dotyczy się kultury i alkoholu.
Wiem już, że nigdy nie dam się namówić na imprezę w stylu gruzińskim bo ciężko po tym cokolwiek zrobić.
Nawet wstać.
Zatem aby powrócić myślami do poprzednich dni, kiedy jeszcze wszystko było niegruzińskie, postanowiłem podsumować swe przygody ze szczurem.
Dawno,dawno temu...

Druga noc na miejscu, czyli pierwsza na nowym domku, tym z kuchnią i łazienką, była męcząca.
W nocy, około północy, w kuchni, do której mam mniej więcej kilkadziesiąt centymetrów, zaczęło się coś dziać.
Coś szurało i pukało, coś się przemieszczało i gmerało, a ja spać nie mogłem.
Co chwile wstawałem a gdy podchodziłem do miejsca z którego, jak mi się wydawało, pochodziły szmery, te zanikały.
Około 4 rano wariowałem już i poprosiłem kolegę by to sprawdził.
Zaspany Janek sprawdził łazienkę, i powiedział zaspanym głosem że nic tam nie ma.
O 5 nastała cisza, a o 6 wstałem do pracy.
Wracając do domu po orce, zastanawiałem się co to było, i rozwiązanie nas przywitało w domu.
Małe dziurki w worku na śmieci, powyciągane resztki ziemniaków... mamy jebanego gryzonia.

Myślałem o pułapce na myszy ale najbliższy sklep z takimi rzeczami jest ponoć 15 km stąd.
Dlatego ja i Janek postanowiliśmy sami, stawić czoła Magnusowi - bo tak nazwaliśmy szczura intruza.

WTOREK 22 stycznia - faza pierwsza.
Wymyśliłem na początku część rozpoznania.
Po środku stołu, kawałek cudownej pachnącej rolady ustrzyckiej a wokół niej delikatna warstwa mąki, na której ten mały włochaty skurwiel zostawi odciski swoich małych łapek.
Po tym będe wiedzieć z jak wielkim przeciwnikiem mam do czynienia i jak bardzo penetruje nasze terytorium.

ŚRODA 23 STYCZNIA - FAZA 2 'OBSERWACJA'
Brak wyników. Wróg chyba nas podsłuchiwał.

PIĄTEK 25 STYCZNIA - Wykrycie wroga. Naruszone worki na śmieci.

NIEDZIELA 27 STYCZNIA - Pierwsza pułapka.
Jest już wstępny plan pułapki.

Podłużna tulekowata pułapka z ruchomym zamknieciem.
Brak materialu uzupełniamy dwoma puszkami po piwie.
Otwór w puszce Spendrugsa 0.33 oraz zamkniecie z blaszki zawiasowej to wszystko na co nas stać... Wróg czycha.

Jest 31 stycznia a myszy nie ma.
Odwołuje akcje.
A szczura jeszcze dopadne.

Minęło kilka dni.
Jest 6 lutego i w nocy znów usłyszałem te wkurwiające szemranie.
Po 5 minutach nie wytrzymałem i wstałem z łóżka, podszedłem do szafki pod zlewem i otworzyłem drzwiczki zamaszyście.
To co zobaczyłem powaliło mnie na kolana.
Około 30-40 centymetrowa bestia z dłuuuugim czerwonym ogonem.
Jebany szczur.

Uciekł, ale pozostawił we mnie ogromny niesmak.
Myślałem, byłem pewien, że walcze z myszą, a nie z jebanym szczurem wielkości średniego kota.
Pułapka na myszy...

...okazała się zawodna.

Czas na wielkiego Magnusa.
Załatwienie trutki na szczury wydawało się niemożliwością, jednak sprostałem temu.
130 gram supertoksycznej chemii o smaku i zapachu bekonu, powalającej nawet najwiekszego skurwiela miało załatwić problem raz, na zawsze.
Działanie jest proste ale i sprytne.
Szczur wchodzi do dziury, zajada trutke, wraca do domu i zasypia.
Na zawsze.
I co najważniejsze nie pod moim zlewem.

Jako że ten pederasta przychodził do mnie prawie codziennie, już po jednej nocy zauważyłem że ktoś skonsumował mojej 'szczurzej wyprawki'.
To miał być już koniec.

Ale także i to, okazało się porażką.
Zjadł a następnego dnia rozerwał mi worek na śmieci i wyjadł resztki ziemniaków.

Josif powiedział że to już koniec i musimy męde zaakceptować.
Ja natomiast miałem plan ostateczny.

Jako że szczur okazał się inteligentny, oczytany lub poprostu bierze antybiotyki na trutkę, postanowiłem odnaleźć coś jeszcze bardziej sprytne.
Gdy zawodzi chemia, technika i spryt, czas na biologię.

Każdy z nas znajduję się na jakimś tam szczeblu w łańcuchu pokarmowym.
Z zasady jest tak, że coś co znajduje się o jeden stopień wyżej od ofiary, jest jego najlepszym zabójcą.
Puszka po piwie, trutka i zapadnia nie jest powyżej szczura, choć to nie docierało do Josifa.

Ja ubrałem kurtkę, zabrałem papierosy i dwie parówki, by odnaleźć tego 'powyżej szczura'.
I go znalazłem.
6 domków dalej.

Nazywa się Heinrish H. i jest zabójcą doskonałym.
Za pomocą wyżej wymienionej parówki, stał się moim najlepszym kumplem.

Te oczy, które z odrobiną uwagi można zauważyć na zdjęciu poniżej, są moją strażą i ochroną.

Heinrish jest najprawdę zajebisty.
Jest w średnim wieku co można wywnioskować po łapach....

...wie jak trafić do mojego domu....

...gdy go poproszę to siedzi naprzeciwko drzwi i je obserwuje, by nie wszedł do środka żaden szczurzy skurwysyn...

...i co najważniejsze jest szybszy od mojej migawki 1/1200 sek......

..i jest słodszy od napoleonka polanego sokiem jagodowym....

(wiem, wiem, za to zdjęcie to fotopress 2008 będzie moje)

Od momentu gdy stał się moim kumplem, szczura nie ma, a gdy wracam do domu je ze mną parówki na ganku.

Odstawcie więc trutki i łapki i znajdzcie sobie kota - szczurołapy.
Pozdrawia sam siebie i innych Szczurołap Parasol.....

...oraz Heinrish....

PS: Specjalnie dla Złośnicy i Hallifaxa, lubiących te futrzane tematy, dwa filmy z prywatnej kolekcji:
Film 1
i film 2 http://pl.youtube.com/watch?v=YFiyPMuQWac

Parrasol

14 lutego

2008-02-14T20:54:00.002+01:00

Dzień dzisiaj nietypowy, rzecz by - wyjątkowy, dlatego należy się wpis.
Dziś 14 lutego, a więc Dzień Świętego Walentego.
A więc rocznica chicagowskiej masakry w 1929 roku.

Intro:
Chicago w latach dwudziestych rosło w siłę.
Wznosiły sie ogromne budynki, budowano nowe fabryki, wylewano ulice... wszystko było na jak najlepszej drodze i nie było problemu z którym Chicago, nie mogłoby sobie poradzić.
Również z prohibicją.

Pod koniec ery prohibicji, auta wypełnione alkoholem, pedzące z Kanady do Illinois były rzeczą normalną tak samo jak domowe bimbrownie.
Mimo że ,najgłupszy zakaz jaki stworzył człowiek - jak nazywam prohibicję, był przez ludzi omijany, to jednak na małą skalę.

Na dużą skalę zabrali sie do tego chłopcy, którym zależało nie tylko na szklaneczce wieczornego bełta, ale na dobrej whisky i majątku o jakim nie śniło się ludziom.
W Chicago, produkcją i dystrybucją alkoholu, zajmowały się dwie grupy : północna i południowa.
Gdy siły obu grup zaczęły się wyrównywać, a terytoria wpływów nakładać, zaczęło iskrzeć.

Napady z kijami besseballowymi były normalką.
Niszczono przede wszystkim gorzelnie przeciwnika, bo to tam tworzono alkohol, ale po jakimś czasie mafia chicagowska, zrozumiała że lepiej wybić tych, co na gorzelniach zarabiają.
To był przełom.
Przecież w miejsce jednej gorzelni powstawała kolejna, jeśli nie dwie,a w miejsce ściętej głowy najczęściej nic.
'Północniakom', udało się ściąć taką głowę, głowę Johnnyego Torrio, i gdy myśleli że 'południaki' z szefem z kulą w głowie, będą musieli oddać swoje terytorium, pojawił się na horyzoncie ktoś nowy.
Z Nowego Jorku przyjechał zastępca 'głowy południaków' wraz, ze swoim pomocnikiem....
Alfonso Capone,

....zwany człowiekiem z blizną, był wychowankiem brooklynskiej ulicy i przyjeżdzając do Chicago jako pomocnik, nie zamierzał się przed niczym cofnąć by utrzymać interes w ryzach.

Na początku jego zadaniem było zapewnienie bezpieczeństwa istniejącym kasynom, gorzelniom i burdelom.
Z czasem Capone zaczął zakładać nowe burdele, gorzelnie ect. ect , a już jakiś czas później przejmować interesy swoich przeciwników.
Siłą oczywiście.

Kiepskie rozwinięcie:

Al Capone.
Facet nie był lubiany i prawdopodobnie z tego powodu, nigdy nie spał dwa dni z rzędu w tym samym miejscu.
Prawdopodobnie żaden z ówczenych rzeźmieszków Capone, lub rywalizującego z nim Morano, nie sądził że ich działania zapiszą się tak głęboko w historii.
W historii wogóle, i w historii przestępczości - rzecz jasna.
Ci chłopcy tworzyli historię i tworzyli kanony, trendy, zasady, i wzorce.
Weźmy na przykład taki zamach na szefa Capone, z początku wojny gangów, gdy Al był jeszcze 'porucznikiem'.
W restauracji Gosspelo, przesiadywał szeł 'południaków', i gdy ten zakąszał wołowine po portugalsku, pod lokal podjeżdzało 8 limuzyn.
Z pierwszych dwóch poleciała seria ślepaków z nowych automatów Thompsona (kto grał w Mafię to wie co to znaczy), po czym oba auta z piskiem odjechały z pod lokalu.
Gdy cel ataku zdał sobie sprawę, że atak sie nie powiódł a napastnicy się już oddalili, wyszedł spokojnie z restauracji gdzie przywitały to automaty z sześciu pozostałych limuzyn.
Tym razem nie były to ślepaki.

8 limuzyn!
To już nie zabawa w nożowników, trucicieli czy snajperów.
To już ostra jazda na 8 samochodów.

Zakończenie:
Najgłośniejszą jednak akcją, najbardziej krwawą i najbardziej spektakularną była rzeź, 14 lutego 1929 roku.

Tym wydarzeniem mafia Chicagowska jako protoplasta i wzór innych, kolejnych, światowych mafii, podniósł poprzeczkę znacznie wyżej niż można sie tego było spodziewać.
Wieczorem, podczas spotkania 7 wysokich rangą mafijnych bossów północnego Chicago, weszło dwóch umundurowanych policjantów.
Rozpoczęły się klasyczne pytania, legitymowanie, i w tym momencie, do garażu pod numerem 2122 North Clark Street w Chicago ,w którym odbywało się owe spotkanie weszło jeszcze dwóch facetów w kapeluszach, długich płaszczach z Thompsonami w rękach.
Mordercy w przebraniach policjantów, oraz faceci w płaszczach wsadzili łącznie 168 pocisków w swe ofiary, które stały pod ścianą nijako przed plutonem egzekucyjnym.

Jeden odziwo przeżył tę masakrę.Frank 'Tightlip'( Malomówny) Gusenberg.
Kilkanaście kul nie położyło chłopaka bo ponoć polskiego pochodzenia był.

Gdy karetka zabierała go z miejsca masakry, policjant towarzyszący lekarzowi w sanitarce zdążył mu zadać tylko jedno pytanie : kto strzelał?
Odpowiedź była równie zabawna co tragiczna : nikt nie strzelał.

Tak więc mafia Chicago podniosła poprzeczkę, nikt jej jeszcze nie przeskoczył i miejmy nadzieję że nikt tego nie zrobi.

Sprawa zabójstwa

2008-02-13T18:41:00.008+01:00

Oglądając Kojaka czy Detektywa Collombo człowiek myśli że praca w Policji jest ciekawa.
Taki Collombo ma zawsze jakąś ciekawą sprawę, zawsze coś fascynującego, coś wciągającego, zaskakującego.
Ale to mit. Fikcja.

Wcale tak nie jest.
Kiedy wstępowałem do wydziału Rozchodzeniowego R20, miałem nadzieje na przygodę, dobrą pracę i szybką emeryturę.
Chciałem być bohaterem, gwiazdą, być podziwianym.
Nie udało mi się jednak i z tego co wiem, po 15 latach pracy w R20, rozgłos i status gwiazdy osiągnął tylko Tadek Biegunka, z R19 - wydziału Wychodzeniowego, podczas śledztwa w sprawie znikającej kiszonej kapusty w sklepie spożywczym Marii Ruchałko.
Tadek starał się rozwiązać zagadkę znikającej kapusty z dużym zapałem.
Pojechał do portowej centrali spożywczej na Rybackiej 34, i starał się sprawdzić ile można upchać kiszonej kapusty pod ubraniem.
Wciskał ją sobie wszędzie gdzie się dało, w spodnie, pod koszulę, między kurtkę a koszulę, w majtki, w skarpetki, po kieszeniach, nawet do czapki.
Po sześciu godzinach prób zanotował w swoim notatniku, że maksymalnie 19 kilogramów kapusty może się zmieścić na człowieku.
Sprawa była rozwiązana. Podejrzany, pomocnik pani Marii, był w stanie wynieść na sobie tyle kapusty na ile szacowano straty. Wystarczyło tylko postawić mu zarzut.
Tadek poszedł do biura naczelnika centrali i podziękował za współpracę i pomoc w śledztwie.
Pochwalił się swoimi rezultatami pracy i gdy szykował się do opuszczenia budynku centrali spożywczej, naczelnik zwrócił mu uwagę, że Tadek śmierdzi nie lepiej jak zdechły szczur marynowany w kiszonej kapuście.
Co racja to racja. Capił strasznie.
Na prysznic i pranie ubrania było trochę za późno ponieważ wieczór zapadł już dawno, dlatego wychodząc z centrali wstąpił do ich magazynu ze środkami czystości, w poszukiwaniu antyzapachu dla kiszonej kapusty.
Znalazł waleriane, i skropił się nią sowicie z nadzieją że zabije ona zapach kapusty i nikt go nie wyrzuci z autobusu.
Wyperfumowany i zadowolony opuścił centrale spożywczą, stanął przed jej budynkiem i krzyknął do naczelnika że problem zapachu został zażegnany.
Naczelnik wyjrzał przez okno, uśmiechnął się i pomachał Tadkowi na dowidzenia.
Gdy patrzył na znikającą w ciemnościach portu sylwetkę policjanta, nie zdawał sobie sprawy że był ostatnią osobą która widziała Tadka żywego.

Gdy Tadeusz nie pojawił się rano w pracy a naczelnik jego wydziału rzucał kurwami pod jego adresem, zadzwonił telefon z wydziału B6 z wiadomością że znaleziono Tadka martwego w suchym doku przy Portowej 5.
Śledczy pojechali na miejsce i zastali ciało Tadka obnażone i zbrukane.
Śledztwo trwało w sumie dwa tygodnie i przyniosło oszałamiające wyniki.
Tadeusz Biegunka wyszedł z budynku Centrali Spożywczej o 21:34 i skierował swe kroki w stronę przystanku autobusowego lini 34.
Miał do przejścia 1,5 km wzdłuż doków i żurawi portowych, czuł się bezpiecznie i nie podejrzewał, że w momencie gdy wylewał na siebie butelkę waleriany wydawał na siebie wyrok śmierci.
Śmierci paskudnej i poniżającej.
Tadeusz nie wiedział jak ten specyfik działa na koty.
Gdy Tadek mijał budynek A24 zapach waleriany wyczuły koty portowe, mieszkające wokół doków.
Co działo się później ciężko opisać słowami.
Tadek został zgwałcony przez 68 portowych kotów.
Szczegóły śledztwa ujawniły seks zwykły, analny, oralny, przejawy perwersji sado macho, pissingu, oraz próby odbycia stosunku z uchem, nosem a także z małym palcem u nogi.
Zarzuty udało sie postawić jedynie jednemu podejrzanemu, ponieważ 136 kocich łap, oraz mieszanka 68 rodzajów kociego nasienia, zatarło wszelskie wyraźne poszlaki.

Kot Rubert, znany jako 'Zimny Bolec',( foto powyżej) został jako jedyny złapany na gorącym uczynku, jednak postawiony mu został tylko zarzut nekrofilii, a nie zabojstwa i gwałtu.

Wieść o tragicznej śmierci Biegunki rozeszła się po mieście i stał się legendą.
Do dziś z resztą gdy klient w domu publicznym ma ochotę na kilka dziwczyn na raz to mówi : 'na biegunkę poproszę'.

Ja nie miałem równie ciekawych spraw jak to śledztwo dotyczące kapusty.
Wciąż tylko nuda i nuda.
Gdy bardzo poważnie zastanawiałem się nad odejściem z policji do mojego pokoju wszedł porucznik Zboczek i powiedział że stało się coś, czym powinienem się zająć.
Morderstwo.

Gdy wsiadałem ze Zboczkiem do służbowego samochodu on opowiadał mi pokrótce co się stało.
Rano, przechodzień spacerujący z psem zauważył coś dziwnego nieopodal starego parku.
Jak to w filmach, pies tradycyjnie wył na coś czego pan nie widział, tradycyjnie zerwał się z łańcucha i pobiegł hen hen, tradycyjnie znalazł trupa i tradycyjnie właściciel psa powiadomił policje.
Było zimno jednak nie wiało, dlatego owinąłem się szalikiem niezdarnie i wysiadłem z samochodu koło miejsca zbrodni.
Śnieg dawno już nie padał - co więcej - spadł dawno i wciąż się utrzymywał, dlatego miałem nadzieje na wyraźne ślady zbrodni.
Denat leżał pod płotem, z twarzą do ziemi,i nie zamierzał się podnieść.
Gdyby nie fakt, że nie miał na sobie butów a jego palce u stóp nie były poparzone, pomyślał bym że patrzę na siebie, po imieninach naczelnika.
Ja jednak, w przeciwieństwie do siebie, miałem dziwne przeczucie, że coś podobnego już kiedyś widzialem...

Ofiarą okazał się marokański sprzedawca klawiszy do C64, Shift Ammar Delete.
Prócz zwłok, na miejscu zbrodni znalazłem tylko butelkę po Mustangu i zniszczoną klawiaturę.

Po tygodniu dochodzenia wiedzieliśmy tylko że ofiara została 'ściągnięta' w ustronne miejsce pod pretekstem wymiany klawiszy.
Zabójca przyniósł ze sobą podróbkę klawiatury IBM z 1991 za którą chciał dostać kompelt klawiszy z cyframi od 1 do 6, oraz litery 'L' , oraz 'C' z Amigi 120.
Gdy ofiara zorientowała się o tym że towar jest nieoryginalny, chciała prawdopodobnie się wycofać, lecz było już za późno.
Została zabita za pomocą suszarki do włosów, odebrano jej klawisze o czarnorynkowej cenie około 34 000 dongów, oraz pozbawiono butów, przypalając przy tym palce u stóp papierosami.
Niewątpliwie ktoś chciał się szybko wzbogacić.

Pustkę szarości kolejnych 12 dni po zabójstwie zabijałem zabójczym cytrynowym kisielem i watą cukrową.
Przepytałem wszystkich bezdomnych, byłych zabójców, recydywistów, żuli, pijaków, gwałcicieli, rabinów, oraz setke podejrzanych i nic z tego nie wynikło.
Trzynastego dnia otrzymałem depeszę że znaleziono zwłoki argetyńskiego sprzedawcy zielonych grzebieni, Allehandro de Lok.

Pojechałem na miejsce zbrodni.
Scenariusz podobny. Sprzedawca przywiózł swoim prywatnym samochodem 35 grzebieni zielonych, w ustronne miejsce w celu nielegalnej sprzedaży.
Gdy nadszedł jego kontrachent odbyła się krótka rozmowa i gdy Allehandro udał się do samochodu po towar został zaatakowany tajną niemiecką bronią z okresu II wojny światowej.

Po grzebieniach nie zostało ani śladu, a na miejscu, technicy znaleźli tylko butelke po rozpuszczalniku.

Już gdzieś to kiedyś widziałem, byłem pewien, ale gdzie? Tego jeszcze nie wiedziałem.
Gdy powróciłem do biura, naczelnik zażądał na nastepny dzień, raportu z obydwu zbrodni, z listą dowodów i przedewszystkim z podejrzanym.
Ja jednak nie mogłem nic zrobić.
Nie mogłem sobie przypomnieć do kogo to wszystko pasuje.
Nieuchronnie zbliżała się godzina zero a w mojej głowie nic prócz kaca nie chciało się pojawić.

Gdy stawiłem się u naczelnika z pustymi rękoma i prośbą o jeszcze jeden dzień, otrzymałem zwolnienie i kopa w dupe.
Zebrałem swoje rzeczy i wyszedłem.
Nie wiem czy ktokolwiek zwrócił uwagę na moje odejście bo każdy tylko szukał tajemniczego zabójcy.

Gdy siedziałem w barze mlecznym i topiłem smutki w kompocie wiśniowym przypomniałem sobie.
Podpalanie stóp, rozpuszczalnik, wino Mustang, szybki zysk - Tomasz Zbazin - zwany 'czarnym Piotrusiem'.

Znałem go.
Nawet kończyłem z nim studia.
O wannie wódki wypitej wspólnie nie wspomnę.

Udałem się rodzicom, oraz udałem się do Czarnego Piotrusia, by porozmawiać.
Mogłem pójść do moich kolegów i opowiedzieć im o tym na co wpadłem jednak się powstrzymałem.
Piotruś okazał się bardziej koleżeński.
Zaoferował mi nowe życie w zamian za milczenie.

Czarny Piotruś miał plan.
Za pieniądze z kradzieży postanowił zafundować sobie podróż do Kurwina Paso, państwa w środkowej Afryce, gdzie jak mówią banery 'dziwka jest tańsza od browara'.

Przystałem NATO.

Piotruś wyjechał a po dwóch tygodniach otrzymałem pocztą list oraz bilet w jedną stronę do Kurwina Paso.
Kurwina, państwo nierządu, seksu, pijaństwa i rozpusty okazało się bardzo przyjacielskie.

Piotruś założył tam klub nocny wraz z świetnym burdelmenagerem Yakoshi Jebałsukinabosaka.

Klub 'Chlanie, ćpanie, dziwki tanie' był strzałem w dziesiątkę.

Nasze banery reklamowe opanowały stolice Kurwiny

Piotr i pan Jebałsukinabosaka przyjęli mnie do siebie jako współwłaściciela i pozwolili mi zajmować się repertuarem naszego klubu.
Po tygodniu ściągnąłem do nas znaną piosenkarkę Łajzę Minetti..

Na początku nowa gwiazda naszego klubu była skrępowana ale po dwóch występach i sześciu piwach zaczęła się rozkręcać...

Z czasem ściągnąłem inne męty estrady.
Indianina 'Indiańskiego Kutasa', używającego angielskiej wersji swego przydomka Dick Cheney.

..który również się rozkręcił...

..i odnalazł w sobie nutkę homoseksualizmu.

Nijakiego Iktorna, który uważał się za księcia ale i tak nikt mu nie wierzył.

...było dobrze a interes się rozkręcał.

Do naszych progów witali zwyczajni ludzie oraz sama elita.
Miedzy innymi chińscy olimpijczycy.
Złoci medaliści.

...a ja jak będę jeszcze bardziej się nudził po pracy to będę pisał jeszcze głupsze rzeczy, jak ten debilny bełtok o policji, Kurwina Paso i kiszonej kapuście.

Anyone for tennis?

2008-02-03T10:55:00.001+01:00

Anyone For Tennis ?

Twice upon a time in the valley of the tears
The auctioneer is bidding for a box of fading years
And the elephants are dancing on the graves of squealing mice.
Anyone for tennis, wouldn't that be nice?

And the ice creams are all melting on the streets of bloody beer
While the beggars stain the pavements with flourescent Christmas cheer
And the Bentley driving guru is putting up his price.
Anyone for tennis, wouldn't that be nice?

And the prophets in the boutiques give out messages of hope
With jingle bells and fairy tales and blind colliding scopes
And you can tell they're all the same underneath the pretty lies.
Anyone for tennis, wouldn't that be nice?

The yellow Buddhist monk is burning brightly at the zoo
You can bring a bowl of rice and then a glass of water too
And fate is setting up the chessboard while death rolls out the dice.
Anyone for tennis, wouldn't that be nice?

Anyone for tennis, wouldn't that be nice?

...wouldn't that be nice?

I oryginał Tennisa.

Z pamietnika wykształconego człowieka treść prosta: Bo dyplomacja ma dwie twarze a robotnicy fizyczni jedną i na twarzy krosta.

2008-01-28T18:42:00.000+01:00

Paląc trzeciego już papierosa zastanawialem się nad istotą świata.
Kiedy dogaszając czwartego, zrozumiałem już wszystko, i nie istniała już dla mnie żadna zagadka, zdrzemnąłem się chwilę by pomóc systemowi trawiennemu przerobić szósty kieliszek Cherry.
Obudził mnie dzwonek telefonu.
Objęcia fotela bujanego były mocniejsze od moich leciwych i chudych ramion człowieka wykształconego, dlatego leżałem tak długo aż podeszła do mnie pokojówka i sprawdziła mi z uśmiechem puls.
Też bym się uśmiechał gdybym żywił nadzieje na spadek po starym zboczeńcu i alkoholiku.
Jednak zepsułem jej humor i poruszyłem głową.
- Zechce Pan odebrać telefon?
- Nie - odpowiedziałem - to pewnie pomyłka. Nikt do mnie nie dzwoni o tej porze.
- Podać Whisky? Może Gin?
- Oba. Wymieszaj to i dolej świeżego soku pomarańczowego. Tylko dużo!
Rozprostowałem kości sięgnąłem po świeże cygaro bo zamierzałem dokończyć poprawianie Księcia - książki z tyloma błędami że nie można koło niej przejść bez kąśliwej uwagi.
Gdy nanosiłem poprawki na część dotyczącą rozważań nad demokracją, telefon znowu zadzwonił.
Odłożyłem limitowaną edycję Księcia z 1912 roku i odebrałem telefon.
- Pan Srulko?
- Tak. Słucham...
- Dzwonię do Pana w bardzo ważnej sprawie.
- Nie ma nic ważniejszego od 'dwójek kanadyjskich' i serów pleśniowych - odparłem.
- Sprawa jest naprawdę poważna. Pański przyjaciel Profesor tybdO, powiedział że jest Pan jedyną osobą, która może nam pomóc.
- Nam? - zapytałem.
- Tak nam.
- Mój drogi Panie! Mam już dosyć tych zagadek i tajemniczych niedomówień. To że mój wieloletni kolega Profesor tybdO dał Panu mój numer nie oznacza że może Pan...
- Mamy problem i potrzebujemy najlepszego negocjatora. Tu chodzi o alkochol, Panie Srulko.
Alkochol zawsze działał na mnie jak prąd sześciowoltowej baterii na jądra mojego szczurka Henrego, którego dostałem na czwarte urodziny od mego Papy, a pogrzebałem rok później ze zwęglonym nasieniowodem.
- Alkochol? Co sie stało?
- Wszystko zaczęło się dwa tygodnie temu...z resztą, może przyjechał bym do pana i przedstawił Panu całą sytuację?
- Dawaj Pan!!!
Przyjechał godzine później.
Margeritta, moja służąca, nalała mojemu gościowi Cherry a ten zaczął opowiadać...
Trzy tygodnie temu rząd Nikaraguański postanowił przetwarzać swoich murzyńskich niewolników na 'mudzinomelepete' - nową substancję z której można wytwarzać alkochol w ogromnych ilościach.
Pracę nad 'mudzinomelepetą' rozpoczęły się w sumie koło 6000 lat temu. Tak przynajmniej głosi legenda. Wtedy to na skraju sawanny spotkało się dwoje ludzi.
Jeden o imieniu Mudzin siedział w krzakach i zajadał swego kuzyna, którego imienia nikt nie pamięta.
Drugi, o imieniu Melepet, leżał nieopodal Mudzina, w krzakach, lekko pijany, z brzuchem przepełnionym bananami i zgniłymi figami.
Mudzin zajadał mięso kuzyna i marzyło mu się wino.
Melepet pił wywar ze zgniłych bananów i fig, i marzyło mu się pieczone murzyńskie udo.

Dogadali się i jeden i drugi był szczęśliwy.
Mudzin obgryzał żeberka a Melepet faszerował sie zgniłymi owocami.
Spotykali się tak często i zabawiali na zasadzie wymiany, ale pewnego dnia doszli do wniosku że owoce się kończą, i trzeba ich zjeść kilka kilogramów by się w murzyńskiej głowie zakręciło.
Szukali wyjścia z sytuacji i tak doszli do wniosku że owoce się kończą a ich bracia nie.
Tak właśnie rozpoczęly się próby nad stworzeniem alkoholu z człowieka.
Jedni pili i smażyli a drudzy eksperymentowali.
6000 lat póżniej, 20000000 Nikaraguajczyków później, udało się.
Mambo and Dumbo Inc. - rodzima firma z czarnego lądu, opracowała proces przetwarzania ludzkiego ciała na alkochol.
Prezydent Nikaragui, Koko Farmazon postanowił zarobić na patencie i rozpoczął plany podbicia świata Nikaraguańską Mudzinomelepetą.
Posłał odpowiednie noty do Nikaraguańskich jednostek dyplomatycznych, ambasad, i konsulatów, aby sprawdziły one, które państwo powinno być zaatakowane jako pierwsze Mudzinomelepetą,
jednak otrzymał tylko dwie odpowiedzi. Jedną z Francuskiego Konsulatu w Norwegii z informacją iż Nikaragua nie posiada konsulatu ani ambasady, ale ambasador Luc Lillipute z przyjemnością zakupi tonę bananów, oraz drugą wysłaną z kafejki internetowej przy McDonaldzie w Sztokcholmie, zaadresowaną przez Kurana Sandała o treści:
Kua daba, kananana. Jeść jest dużo i spać nie na ziemi a w pokój. Sprzątam kupy po miejscowych ale miło jest.
Za butelke wódki żone od mafii bułgarskiej odkupiłem więc szczęśliwy jestem. Nie wracam do dom bo nie jestem pierdolnięty.
Kończe pisanie bo jestem zjebany jak koń po westernie.

Prezydent po przeczytaniu tej wiadomości podjął decyzje: Mudzinomelepeta podbije najpierw państwo Sztokcholm.
Potem potoczyło się wszystko jak lawina.
Rząd szwedzki zgodził się na przyjęcie kilku tysięcy Nikaraguańskich uchodźców i być może na pomoc w budowie Fabryki Mudzinomelepety na terenie Szwecji, w ramach pomocy trzeciemu światu.
Upadek szwedzkiej prochibicji, dominacja czarnoskórejwódki w Europie, obniżka cen szamponów i fobia na punkcie latających wiewiórek.... to były wystarczające powody by zająć się tą sprawą.
Margeritta spakowała moje ubrania, przygotowała skrzynkę najlepszej polskiej wódki i włożyła do walizki tajną broń - Potop.
Do Goteborga, miałem się udać wraz z drugim dyplomatą - Josifem Paplatym - znawcą tematyki skandynawskiej oraz alkoholowej.

Otrzymaliśmy wszelką pomoc.
O 8:00 rano, 21 stycznia pojawiłem się pod ogromnym budynkiem agencji, której nazwy nie wymienie, i zamieniłem dwa słowa z człowiekiem o oddechu martwego kota.
Uzgodniliśmy szczegóły wyjazdu i obejrzeliśmy samochód którym miałem się udać do skandynawii.

Nowoczesne, bezpieczne i superluksusowe auto spodobało mi się od razu.
Gdy zasiadłem na ciemno brązowej skórzanej tapicerce mojego nowego samochodu, zamieniłem po raz drugi dopiero, kilka słów z moim nowym towarzyszem.
Josif powiedział mi że zna się na tego typu konfliktach i z polityką międzynarodową jest za pan brat.
Z resztą jak mógłbym to podważać skoro legitymował się dyplomem ukończenia Szkoły Zawodowej na Żoliborzu, w Warszawie.
Przekręciłem kluczyk w stacyjce i ruszyliśmy w stronę granicy. Tak przynajmniej myślałem.
Mój towarzysz niestety miał ze sobą tylko spodnie na zmianę, mydło, dwie pomarańcze, 8 piw i litra wódki, co mogło nie wystarczyć na tego typu misję.
Rzecz jasna spodziewaliśmy się że wszystko będziemy mieli zagwarantowane na miejscu, więc po co się denerwować, ale Josif nosił tylko ubrania z wybranego sklepu i nie chciał ryzykować.
Pojechaliśmy zatem na Tobruk.
W butiku 'U Wacka' Josif zakupił co trzeba a ja się zastanawiałem jakim cudem mam zdążyć na przeprawę promową w Sassnitz skoro już mam spóźnienie.
Po trzydziestu minutach Josif powrócił z butiku i ruszyliśmy w stronę Niemiec już drugi raz.
Wtedy to rozmawiałem trzeci raz z Josifem.
Zapytał uprzejmie czy nie przeszkadzało by mi gdyby wypił sobie jedno piwo w samochodzie, a ja rzecz jasna, nie odmówiłem bo wiem że w dyplomacji czasami trzeba sobie coś strzelić by umysł lepiej analizował.
Gdy mijaliśmy Kołbaskowo, a ja kalkulowałem na ilę muszę łamać przepisy ruchu drogowego by zdążyć, Josif pił drugie piwo.

W połowie drogi do promu wiedziałem już kilka rzeczy więcej, jak przed wyjazdem, więc nazwałem ten odcinek Trasą Oświecenia.
Wiedziałem między innymi:
- Że nie zdążę na prom
- Że Josif pije już czwarte piwo
- Że hudrauliką to zajmują się tylko wybrani, w tym Josif
- Po za tym poznałem okolo 50 anegdot z poprzednich prac Josifa, historię jego dzieciństwa, jego dzieci, jego żony i dowiedziałem się że jest najlepszy na świecie. We wszystkim.

Kraniec mej podróży po Niemczech, na wyspie Rugii, był dla mnie wyzwaniem pod kilkoma względami.
Objęła mnie nostalgia bo czwarta część mojej rodziny pochodziła z tej wyspy i nigdy tak naprawdę nie dowiedziałem się skąd dokładnie.
Podziwiałem zza okna piekne górki, pola, cudowne lasy i wyobrażałem sobie że gdzieś tu chodził po lesie moj dziad z rodziną.
Po drugie ze 140 zmniejszyłem prędkośc do 60 km\h bo autostrada zamieniła się w drogę wewnętrzną Rugii i wlekłem się jak diabli.
Po trzecie, co wiąże się z 'po drugie' , zostało mi około 20 minut do odpłynięcia promu a przede mną szmat drogi.
Po czwarte nie mogłem wyłączyć pijanej radiostacji Josif FM.

Kiedy momentalnie zniknęły lasy, pojawił się port, zobaczyłem prom, zegarek wskazywał 'za pięć odjazd' adrenalina podskoczyła.
Może zdążymy?!
'Może zdążymy.... - wybełkotał Josif''
Jeden zakręt, drugi, trzeci i celnicy.
Szczwany plan pokrzyżowali nam celnicy.
Rozpoczęło się tradycyjne trzepanie auta w poszukiwaniu spirytusu i papierosów, zakończone niepowodzeniem Zollów, i okazało się że prom, czeka już tylko na nas.
Strasznie mili Ci panowie z Zoll byli, mimo tego że uśmiechając się do nas, trzymali ręce na kaburach ich Glocków 45'.

Nie chciało mi się wierzyć że zdążyliśmy na tip top i minuta dłużej a nie udało by się dojechać.
Postawiłem mój samochód w doku Buissnes Class, wśród pociągów, wagonów z węglem i paletami z nierdzewną stalą i poszedłem na pokład.

Stanąłem na pokładzie wyciągnęłem papierośnicę i zapaliłem.
Wiatr o sile huraganu nie pozwalał mi na delektowanie się tytoniem, ale tutaj przynajmniej, nie słyszałem Josifa i mogłem oglądać Rugię z morza.

Oraz cudowny północny bałtyk łączący się z Oceanem, zachęcający surferów, spragnionych słonecznych kąpieli turystów, poprzez niezmienną śródziemnomorską pogodę.

Na promie dowiedziałem się o kilku cudach jakie stworzył Josif, o pracy kaletnika, o pucharach jego i jego syna, o skurwysynach z Pragi, o piwe, o zapewnieniach że nie jest alkocholikiem i o istocie wentylacji.
Przytakiwałem, rzecz jasna z uprzemości, a gdy poszedł marmurowymi schodami do toalety, przykryłem się kurtką i udawałem że śpię.
To niestety nie zniechęciło Josifa.
Gadał dalej a gdy minęła godzina od wyjścia w morze obudził mnie słowami 'nononono' i obwieścił że sklep wolnocłowy otwarto.
Zgodnie z moimi przewidywaniami Josif nie szukał perfum ani czekoladek w kształcie piramidy egipskiej tylko alkohol.
Namówił mnie na zakup 24 puszek piwa Spendrups i to była pierwsza, i chyba ostatnia dobra rada Josifa.

Zakupiliśmy w sumie 48 puszek piwa (0,33 zaznaczę) i usiedliśmy by Josif mógł przy piwie dokończyć swą opowieść z 1000 i jednego piwa.
Gdy prom przybił do Trelleborga z mojego kolegi było już niezłe warzywo.
Już nie słuchałem ale jechałem i jechałem, zastanawiając się co mnie czeka na miejscu.

Nie obeszlo się bez pomyłek.
W Malmo koligen po 9 piwach był pewien że należy jechać w lewo, ja sądziłem że w prawo, on tu był 4 razy a ja ani razu, on był pewny a ja nie do końca, i pojechaliśmy jak chciał.
Czyli źle.
Potem nastąpiła zawrotka i usiłowałem przez pół godziny wytłumaczyć Josifowi że droga może prowadzić w dwie strony. Najczęściej w przeciwne sobie.
Nie mógł tego zrozumieć więc zasnął i spał przez resztę drogi gdy ja walczyłem z deszczem, wiatrem i szwedzką autostradą.
Gdy przyjechaliśmy na miejsce dostaliśmy klucze od naszego domu na osiedlu dyplomatów oraz mapkę osiedla.

Niestety nie byla to mapa naszego osiedla.
Po dokładniejszym sprawdzeniu lokalizacji powrociliśmy do recepcji i otrzymaliśmy drugą, dobrą mapke.

Jeden z tych kwadratowych punktów wyglądających jak rzut z góry obozu w Oświęcimiu, należał do nas.
Dokładnie ten...

Była cudowna.
Dębowe drzwi wyższe od topoli przy Szkole podstawowej nr. 70 w Szczecinie, mosiężne okucia...

...ogromny ganek z bujanymi fotelami...

w środku wielki przedpokój z żyrandolem z stylu Henryka VII, kuchnia z kominkiem i klasycznym piecem do pieczenia chleba..

....trzy łazienki....

i cztery sypialnie z widokiem na morze.
Rozpakowaliśmy się, wypiliśmy piwo, i zjedliśmy trochę przygotowanej specjalnie dla nas, w pobliskiej restauracji dziczyzny po szwedzku...

Po zjedzeniu posiłku zaczeliśmy szukać po wszystkich komnatach naszego pałacu wejścia do basenu i...nie znależliśmy go.
Tego było juz za wiele. Bez basenu?
Dlatego następnego ranka złożyliśmy oficjalny protest i zamieniono nam dom na większy. Z basenem.

Pierwszego dnia poznaliśmy problem Mudzinomelepety.
Myślałem długo nad tą całą sytuacją, szukałem rozwiązania w Potopie Sienkiewicza, Josif w sześciu piwach i nic nie wymyśleliśmy.
I nastąpił przełom, a nawet bym powiedział zwrot.

Otrzymałem informację iż jest w pewnym miejscu, przy kubku kawy i ziół z najdalszych krańców Szwecji, przesiaduje pewien mędrzec, wyrocznia, mistrz czarnej i bialej magii - Wielki Magnus Żółty Palec Wskazujący.
Nie pozostało mi nic innego jak tylko się do niego udać.
Gdy przybyłem na miejsce on już na mnie czekał.

Podszedłem do tego znakomitego mysliciela i powiedziałem:
Wielki Mistrzu i Myślicielu, znany na wszystkich kontynentach i na wszystkich oceanach, wyrocznio i biblioteko ludzkości, mam problem.
Przedstawiłem mu wtedy problem i całą mą historię, zaczynając od tego feralnego telefonu przy kieliszku Cherry.
Wtedy mistrz zaczął myśleć.
Zapadł w trans, skupił się mocno...

..jeszcze mocniej...

..i jeszcze mocniej...

Kiedy zapadł w trans wyjąłem kamere i zacząłem go nagrywać.
Gdy neurony w jego glowie poruszały się z prędkością szesnastu węzłów, w pomieszczeniu dało się wyczuć napiecie.
Ostrzegano mnie, że gdy myśli, przedmioty w jego obecności zaczynają lewitować, poruszać się, tłuc.... Ja miałem to szczęście że na wlasne oczy zobaczyłem siłę jego myśli i wzroku.
I Wam to pokażę:
Tutaj
Po chwili znów zaczął myśleć aż wstał i chwiejnym krokiem poszedł po jeszcze jedną kawę.
I tutaj
Gdy wrócił, poweidział mi tak:
Słuchaj, ja nie wiem czegoś Ty sie naćpał, ale ja mam cholernego kaca, próbuje wypić kawę powstrzymując sie od wymiotów, nie jestem jakimś magiem tylko zajebanym cieciem na tym kampingu, z żółtym od skręcania papierosów palcem, ktorego wczoraj rosjanie poczęstowali wódką za wymianę kratki odpływowej. Nie jesteś dyplomatą tylko debilem bez dobrej pracy i nie zajmujesz się sprawami miedzynarodowymi ale robotą na budowie.
Nie mieszkasz w willi czy pałacu ale na campingu z domami dla cudzoziemców których na chate nie stać.
Nie ma Mudzinomelepety bo gdyby można było robić wódkę z człowieka to już dawno by ją odkryto i teraz pił bym drinka z rumuna.
Daj mi spokój, weź się kurwa w garść i spierdalaj bo zaraz sie zrzygam.

Tak zrobiłem.

Wyrocznia mnie oświeciła i wiem już że zapierdalam po 11 godzin dziennie a jedyną radością po pracy jest puszka niskoalkocholowego piwa, po którym zasypiam jak dziecko.
Więc moi kochani, jeśli wydaje Wam się że jesteście wybrańcami losu, jesteście najlepsi a cały świat się wokół Was kręci, to idźcie do wyroczni a ona Was oświeci.

Czarny Parasol na chwilowej emigracji.

Wszystkie osoby występujące w tej mrocznej opowieści są prawdziwe.

Pożegnalny post o aparatach fotograficznych

2008-01-20T12:45:00.000+01:00

Aparat fotograficzny ewoluował przez lata.

Aparaty fotograficzne były różne różniste, i zmieniały swój wygląd od kiedy powstał drugi na świecie aparat fotograficzny, bo był inny od tego pierwszego.

Niczym nowym nie będzie, jeśli powiem że rozwój aparatów fotograficznych skupił się na dwóch cechach tego cacka.

Na jakości wykonywanych zdjęć oraz miniaturyzacji.

Na początku aparaty były wielkie i siedzieli zwykle za nimi fetyszyści ze szmatą na głowie a teraz mamy małe cacka, chowane w telefonach i montowane na ekranach naszych komputerów.

Tak jak główne zastosowanie aparatów się nie zmieniło, bo pocóż robić aparat który nie robi zdjęć, tak zmieniły się cele tychże zdjęć.

Zdjęcia do reklam, już mniej znane zdjęcia rodzinne, fotoreporterskie, amatorskie, szpiegowskie, policyjne, lekarskie, rentgenowskie, pornograficzne, naukowe, edukacyjne… hohoho ale tego jest.

Ja lubię różne, choć do artystycznych ciężko mnie przekonać, a czyjeś rodzinne są nudne.

Tak bardzo, bardzo lubię jednak zdjęcia normalne, które po 10 latach od ich zrobienia potrafią nam pokazać co się zmieniło.

To jest dołujące – przyznaje – bo podczas oglądania takich zdjęć, fakt upływu czasu od razu daje o sobie we znaki, ale i tak to lubię.

Dlatego właśnie ja, jako miłośnik takich zwykłych właśnie zdjęć , robię takie właśnie zwykłe zdjęcia. Robie ‘codziertarze’ (słowotwórstwo na niskim poziomie powstałe w celu połączenia słów: reportaż oraz codziennie).

To, że takie właśnie zdjęcia są potrzebne, zorientowałem się w okolicach 3 klasy ogólniaka, kiedy to chcąc sprawdzić jak wyglądała ma szkoła 10, 20, 30, 40 lat wcześniej nie zobaczyłem nic, prócz pamiątkowego zdjęcia u dyrektora Wekhferta , na ścianie w jego gabinecie. Nomen omen wizyta nie była zaplanowana co dodawało uroku oglądaniu zdjęcia młodego Wekhwerta i kumpli mojego ojca w dzwonach z bristolu.

No, ale po za tym zdjęciem to ni chuja.

Pojawiła się oczywiście sedina.pl , świątynia wiedzy o Szczecinie ale mimo tego wciąż narzekałem na brak fotografii.

Postanowiłem sam wszystko dokumentować i pracować tak, by kiedy mój prapraprawnuk przyjdzie kiedyś do mojego pokoju na poddaszu w dużej, secesyjnej willi, z ogrodem i klasycznymi błyszczącymi barierkami przy schodach, i piwnicą z zabytkami rodzinnymi oraz najlepszymi trunkami szczecińskiego Polmosu, widokiem na moje kochane miasto i ogromną biblioteką, ja stary McTulko będę przygotowany.

Kiedy zapyta się mnie, praprapradziadku, a jak wyglądało Niebuszewo jak Ty byłeś młody i piękny i jeszcze miałeś nogę i własne płuco? Ja odpowiem gestem ręki wskazując jeden z tysiąca albumów.

Napierdalam zdjęcia jak pojebany – tak mówi Ozga.

A dobrze, dobrze. Przyda się – mówi np. Spojler.

Jest jeszcze wiele ,wiele innych reakcji ale jak widać, są podzielone.

Jakbym np. nie robił zdjęć tzw ‘kurnika’ , miejsca na którym teraz stoją nowe bloki na Czcibora/Przyjaciół Żołnierza, to za kilka lat zastanawiał bym się jak to było, a teraz?

Wystarczy że wyciągam zdjęcia z archiwum.

Jak na razie jestem od roku i kilku dni , wierny mojemu Samsungowi NV3, za którego przepłaciłem, i nie mam zamiaru go zmienić.

Na przełomie 2007 i 2008 roku też był ze mną i widział już wiele rzeczy.
Rzeczy na pozór nieważnych jednak cholernie istotnych, chociażby z powodu ‘by pamiętać’...

Przykład:
Bardzo proszę nie gadać że w tym roku wogóle nie było śniegu.

Był.

Pewno widok tego nieszczęsnego drzewa wkurza, bo jest kilka razy, ale tak wcalę nie powinno być.

To pozostałośc po Gut Zabelsdorf.

Ostatnie drzewo.

Kiedyś stało ono dumnie przy willi właściciela cegielni ale ją zburzono i bardzo płakałem.

Za kilka miesięcy zrobię takie samo zdjęcie i zobaczycie różnice. Będzie kontynuacja nitki obwodnicy.

A z resztą!

Sie zobaczy.

Wróćmy jednak do spaceru z aparatem, dzięki któremu naprzykład tworzę 'Bibliotekę napojów energetycznych'.

Kolejna pozycja... :

Hustler.

A podróbka Kelerisa?

Jak miło się zrobiło gdy ją zobaczyłem.

To był napój!

Mój pierwszy alkochol wypity z kolegami. Podstawówka. 7 klasa.
Tym którzy nie pili oryginalnego Kelera, powiem, że to nie była ani nalewka ani tanie wino.
Nie wiem co to było ale smakowało, w przeciwieństwie do dzisiejszych wynalazków, i smakowalo dobrze.

Ozga tu sie powinien wypowiedzieć.

A kra na lodzie, sfotografowana dla Złośliwej Z?

Skończe tu, bo wątek zgubiłem a zdjęć mam bardzo dużo.

Pozdrowienia dla Księdza Piotra, Biskupa Andrzeja i Hrabiego Witolda.

PKP Galicja

2008-01-18T18:33:00.000+01:00

PKP, które znalazło się w tytule jest trochę mylące, bo nie będzie tu o PKP a o poziomach.
Nie tak dawno, ktoś mi przedstawił, dość prostą koncepcję postrzegania społeczeństwa.
Trzy kreski wyrysowane butem na niebuszewskim żużlu miały mnie oświecić, a także przekonać kto, i komu się dobrze żyje i jak wyglądają poszukiwania drugiej, bliskiej osoby dla inteligenta i wrażliwego romantyka, oraz dla żula, tępaka, prymitywa -słowem społecznego ścierwa.
Ci poniżej mojego poziomu mają ponoć łatwiej w szukaniu sobie bliskich, ale tę teorię obaliłem.
Pozostała teoria szczęścia i prymitywizmu.
Człek prymitywny - debil - jest bardziej szczęśliwy.
Tu racja.
Myślałem o tym wsiadając do pociągu 'Galicja' do krakowa.
W okolicach Poznania do mojego pustego przedziału wtargnęło kilka osób w tym para, która jest przedmiotem moich rozważań.

Było ich dwoje, ona wielka jak wieloryb, o twarzy neandertalczyka skrzyżowanego z talerzem galarety agrestowej, włosach długich i tłustych jak węgorze w Trzebierzy i spojrzeniu mówiącym : zabij mnie bo i tak na nic się nie przydam.
On pawian w kurtce Startera i chyba pierwszą komórką.
Owa para była szczęśliwa.
Ona miała słonecznik i papierosy, on papierosy i telefon komórkowy.
Nagrałem ich kilka razy w odstępach kilku godzinnych bo już po pierwszej godzinie zauważyłem że nic się u nich nie zmienia.
Z resztą zapraszam na filmik numer JEDEN.
Ostre co?
Dla mnie nie. Bo to filmik był numer jeden a teraz zaraz będzie filmik numer dwa, czyli pojawia się maskotka i stoimy na jakiejś stacji.
Filmik numer DWA

czas na trzeci filmik.
Niby nic nowego, jednak zwróćcie uwagę na jeden szczegół : samiec, zauważa w nowej komórce że po jej drugiej stronie jest jakiś otwór. Filmik numer TRZY poprosze.
Minęło od tego trzeciego filmiku trochę czasu gdy nakręciłem czwarty, na co wskazuje brak słonecznika i ciemność za oknem.
W tym czasie, między trzecim a czwarty, samiec zaintrygowany otworem w komórce stara się odnaleźć jego zastosowanie.
To było by coś, bo zaznaczę że między drugim a trzecim odnalazł funkcję 'dzwonki midi' i raczył mnie oraz innych pasażerów non stop , nowymi techno dzwonkami midi.
No to czas na CZWARTY filmik.
Przełom!
Filmik jest dowodem na to, że rozwój nawet najbardziej tępych członków naszego społeczeństwa jest możliwy!
Patrzcie Państwo, samiec odkrywa aparat fotorgraficzny na początku filmiku.
Potem klikając bezmyślnie po klawiaturze natrafia na magiczny przycisk i zauważa że po jego naciśnięciu , jego palce świecą!
Obraca aparat i sprawdza na sobie działanie światła.
Ostatni kadr filmu jest najbardziej romantyczny....
Samica z niedowierzaniem pyta się samca, czy to robi zdjęcia a On, odpowiada że tak i pokazuje jej jego działanie robiąc zdjęcie lustru po mojej lewej stronie.

Prymitywy jak sam skurw... a jacy szczęśliwi!!??
Szukali mieszkania socjalnego...
Oby znaleźli, bo chciałbym utrzymywać ze swoich podatków właśnie takie małpy.
Szczęśliwe bo głupie małpy.

Jozin

2008-01-17T16:27:00.000+01:00

W pigułce dla redaktora Ozgi i Spoilera co nad tekstem i ideą się zastanawiali.
Nie wiadomo, kto i gdzie odkopał "Jozina z bazin" i umieścił go w internecie. W ciągu kilku tygodni "Jozin" - pochodzący z 1978 r. utwór czeskiego pieśniarza i komika Ivana Mladika - okrzyknięty został najbardziej wkręcającą piosenką po pamiętnej fińskiej "piosence z porem".

Bohaterem piosenki jest pewien Czech, który przejeżdża Skodą 100 przez Morawę, gdzie grasuje Józek, potwór z bagien. Jego ulubiona dieta to krwiści prażanie. Trup ściele się gęsto, więc wójt pobliskiej wsi wpada na genialny pomysł: - Kto pokona Józka, temu oddam córkę i pół PGR-u! – zapowiada. Nasz bohater bierze sprawy w swoje ręce. Załatwia samolot z opryskami, wzbija się w przestworza, po czym spuszcza proszek na moczary. Józek jest załatwiony.

Dorwałem Józka, już go trzymam,
Dobra każda kasa, sprzedam go do ZOO...

Tu Jozin z polskim tekstem a tu dowód na to że nawet Ivan Mladek, twórca kabaretu co Jozina nagrał, może się stoczyć na dno, w tym przypadku disco czecho...

Ogłoszenie o pracę

2008-01-16T14:52:00.000+01:00

Witamy Państwa.
Ja oraz mój kolega poszukujemy pracy.

Mamy wysokie kwalifikacje, bo znamy języki obce, takie jak, angielski, rosyjski, angielski i jeszcze kilka innych.
Mamy także wyższe studia ukończone, a mianowicie filologię rosyjską oraz politologię, czyli osobami jesteśmy mądrymi i pogadać z nami można.
Nie jesteśmy osobami niedojrzalymi, roztargnionymi i niezdecydowanymi, czego dowodem może być dla Państwa nasza oferta pracy.

Chcielibyśmy jeździć samochodem po Szczecinie i okolicach, palić w nim papierosy, pić napoje energetyczne oraz alkohole (pasażer) , rozmawiać o różnych tematach i patrzeć na ludzi.
Chcielibyśmy zarabiać na początku około 3 000 pln 'na rękę i na głowę' w okresie próbnym i około 5 000 pln 'na rękę i na głowę' po podpisaniu umowy na czas nieokreślony.
Jeśli wydaje się Państwu te wynagrodzenie zbyt wysokie to proszę się zaznajomić z naszymi innymi , pobocznymi obowiązkami, jakie byśmy wykonywali podczas naszej pracy.
Oto i one:
1) Jedzenie z barach mlecznych
2) Spacery urozmaicone papierosami wokół jezior szczecińskich
3) Wizyty w kinach (tylko dobre filmy)
4) Wyszydzanie z bezdomnych
5) Odwiedzanie ciekawych miejsc

Możemy także zabierać ze sobą wskazanych pasażerów zainteresowanych spędzeniem z nami wspólnego dnia co będzie traktowane jako aneks do umowy o pracę, lub jako umowa o dzieło - koszt 1000 za jednego pasażera (8 godzin).
Dodatkowo oczekujemy dziennej diety w wysokości 2 paczek papierosów 'na głowę', zwrotu kosztów benzyny, otwartych rachunków z pełnym zwrotem kosztów w barach mlecznych oraz innych wskazanych przez nas, kompleksach gastronomicznych, i prawa do wysokiej emerytury po minimum 5 latach pracy.

Mamy prawo jazdy, potrafimy palić papierosy i lubimy jedzenie w barach mlecznych - czyż nie jesteśmy Państwa idealnymi kandydatami?
Samochód posiadamy, chociaż wygodne auto służbowe mogło by się przydać.

Czekamy na zgłoszenia, które prosimy przesyłać do wydawcy Czarnego Parasola, na adres

Dobre strony śmiesznego swetra

2008-01-15T13:50:00.000+01:00

Są.
Są dobre strony a właściwie skojarzenia.
Przypominam że mówię o tym:
Sweterek w czerwono zielone lub czerwono niebieskie paski nie musi od razu kojarzyć się z kolesiem o twarzy jak skwarek....

...ani z facetem udającym pszczołę przed amerykańskim supermarketem...
...ani postacią z taniej kreskówki...

Można być przecież także Ericiem Claptonem!

Ha!
Dość już głupich uśmieszków!
Dość drwin w sklepach i tramwajach!
Dość takich rysunków na mojej klatce schodowej.

Koniec z Panem Pszczółkiem i Freddym Twarzoskwarkiem.
Jest Eric!

Brątowąsik i Freddy i sweterek

2008-01-13T16:20:00.000+01:00

Przez dwa lata, może więcej, wypytywałem się każdego czy pamięta starego, lekko włochatego stworka, który mieszkał w piachu, pod ziemią i zaprzyjaźnił się z kilkoma dzieciakami.
Nikt nie pamiętał i tylko mówiono mi : ty nie pal tego gówna.

Ale ja wiedziałem że to było.
I było czechosłowacką bajką.

I rzecz jasna Redaktor Ozga, robiący ostatnio także karierę kierowcy wyczynowego, mi pomógł.
Niechcący.
Po prostu powiedział Brątowąsik.
I to był Brątowąsik właśnie.
Ozga doskonale go pamięta.

Więc miałem rację.
Jest jeszcze problem z nazwą tego serialu bo jak bym ją znalazł to bym pewno fotkę wstawił ale że nie mam to tylko mówię : Brątowąsik.

Tę postać, lub tą postać, mało kto zna.
Jednak o drugiej postaci trudno było nie słyszeć.
A piszę o niej bo kupiłem sobie sweter.
Nie mam jego zdjęcia i nie dam bo kabla do aparatu nie mam, ale... mogę tylko powiedzieć że wyglądam w nim ponoć... no właśnie jak:
1) Truteń Zyzio bądź Pan Pszczółek.

2) Freddy Kruger.
I tu z ukłonem dla Złośliwej Z zdjęcie Freddiego, o którym mało słyszała i go nie kojarzy.

Tak więc morał jest taki (bo musi być) :
Jeśli idziesz do sklepu po sweter i nie możesz sobie nic znaleźć to nie poddawaj się i nie kupuj takiego swetra

...bo nazwą Cie nic nie robiącym (prócz dymania) , wciąż opierdalającym się owadem z dużą dupą i skłonnością do miodu lub psychopatycznym mordercą dzieci. Uwolnionym, z braku dowodów, przez sąd, który zostaje zlinczowany, spalony żywcem przez zdesperowanych mieszkańców miasteczka. Który po latach powraca, zakrada się do snów nastoletnich pociech swych zabójców i zabija w naprawdę fajny, i kiczowaty sposób.

Co za kolesie czyli grupa SOS CREAM z amerykańskiego garażu.

2008-01-13T12:36:00.000+01:00

Już miałem sobie dać spokój ale zobaczyłem 'przypadkiem' pewien wystep grupy rokcowogarażowej.
Nazywają się niewiedzieć czemu CREAM.
Zespół nie jest jak CREAM oczywiście bo mają wokaliste bez gitary, który kreuje się na wokalistę Nirvany i ma koszulkę The Doors, ale to nie ważne.
Grają chłopaki piosenkę WHITE ROOM.
Piosenkę mojego życia a właściwie piosenkę z TOP3 mojego życia bo dokładnej klasyfikacji nie ma.
Tutaj zapodaje linka do występu chłopaków.
Zwróćcie uwagę nie na dwunastoletniego basiste czy 'zielonego' perkusistę w peruce afro ale na gitarzyste.

Zapamiętajcie jego fryzurę, koszulę (kolor przede wszystkim), spodnie, sposób poruszania się po scenie i patrzenia na gitarę.

A teraz oryginał.
Tutaj.
Oryginał z bonusem na początku.
Otóż bonusem w postaci wprowadzenia do głównej części czyli White Room z ostatniego koncertu CREAM, przez Claptona i Jacka Bruca gdzieś w okolicy lat osiemdziesiątych.
Oba nagrania są boskie.
To kilkunastosekundowe w ogrodzie no i sam koncert Firewall jak ja to mówię.
Za pobyt na jedny czy na drugim penisa dałbym sobie obciąć i szczycił bym się tym do końca swych dni.

Ok.
Obejrzeliście?
Młody się zajebiście kreuje na Claptona z okresu CREAM i wypije za niego dziś.
Do tego zmierzałem.